SpaceX is weer opgestegen.

Op 21 juli baande een Falcon 9-raket zich om 17.15 uur een weg uit het Cape Canaveral Space Force Station in Florida. EDT. Maar dit was niet zomaar een lancering. Het was het debuut van MRV-MEV. Een baanbrekende missie waarbij een drone voor reparatie van satellieten in een baan om de aarde wordt gestuurd.

De lading is rijk aan potentieel. Het lanceervoertuig had een Mission Robotic Vehicle (MRV) en drie Mission Extension Pods (MEP’s) aan boord. Deze ruimtevaartuigen behoren tot de ruimtelogistiekdochter van Northrop Grumman. Ze zijn op weg naar een geostationaire baan. Dat is 36.236 mijl omhoog.

Op die hoogte “zweven” satellieten over hetzelfde punt op de grond. Ze komen overeen met de rotatie van de aarde. Het maakt GEO ideaal voor spionageapparatuur, communicatie en weermonitoring. Maar deze satellieten zijn duur. Ze hebben geen brandstof meer.

De nieuwe missie brengt daar verandering in.

De MRV is uitgerust met twee robotarmen. Ze zijn tien meter lang. Deze wapens zijn gebouwd door het U.S. Naval Research Lab en zullen het vuile werk doen. Zij zullen de leden van het Europees Parlement grijpen. Vervolgens zullen ze ze aan drie afzonderlijke client-satellieten koppelen.

Zie het als een ruimtejetpack.

“Eenmaal geïnstalleerd, maakt het EP-lid gebruik van elektrische voortstuwing… die tot acht jaar verlenging van de tijd kan bieden.”

De EP-leden fungeren als externe brandstoftanks. Ze gebruiken elektrische voortstuwing om de baan te controleren en het momentum te ontlasten. Northrop Grumman zegt dat het EP-lid zijn eigen navigatie afhandelt via C- of Ku-band-telemetrie. De klant blijft de baas. Een typische satelliet van 2.000 kg in GEO krijgt acht extra levensjaren.

Wie betaalt de rit?

Optus, de Australische operator, boekte één pod. Intelsat nam de andere twee. Daardoor blijft de MRV na de derde installatie alleen in GEO. Het blijft daar. Het wacht tot de volgende batch jetpacks arriveert. Het kan verhuizen. Het kan inspecteren. Het kan repareren. Het kan upgraden.

De MRV heeft ook iets nieuws. De Passive Refueling Module (PRM). Het is de eerste interfacestandaard voor tanken die is goedgekeurd door de Amerikaanse Space Force. Dit betekent dat de robot zelf in de ruimte kan worden bijgetankt. Dat voegt een extra lange levensduur toe aan een toch al complex systeem.

Dit is niet de eerste keer dat Northrop Grumman in de onderhoudsring komt.

Mission Extension Vehicle-1 werd gelanceerd in oktober 2019. Het koppelde in 2020 aan Intelsat 901. MEV-2 volgde en koppelde aan Intelsat 10-2020 in 2021. Maar dat waren andere beesten. Het waren missies met één vaartuig. Eén schip, één satelliet. Dock, service, klaar.

De MRV-MEV-aanpak is modulair. Afzonderlijke onderdelen worden samen gelanceerd. De robot assembleert de oplossing in een baan om de aarde.

Als het vluchtplan van vandaag standhoudt, zal de bovenste trap van de Falcon 9 als eerste de MRV inzetten. Vijfendertig minuten na het opstijgen. De drie Europarlementariërs volgen met tussenpozen van tien minuten.

Hier is de kicker.

Er was vandaag geen boosterlanding.

De extra delta-v die nodig was om deze ladingen in een geosynchrone baan te brengen, verbrandde te veel brandstof. De booster van de eerste trap is nu met pensioen. Dit is de 32e en laatste vlucht. Het voerde voorheen CRS-24-, Eutelsant HOTBIRD 13F-, één Web 1-, SES-19- en Starlink-missies uit. Het heeft actie gezien. Nu ziet het de leegte.

Het hergebruikrecord van SpaceX staat op 36 vluchten. Eerder deze maand ingesteld door een Starlink-lancering. De hardware verlegt grenzen. Maar prestatie dicteert opoffering. Soms blijft de booster in de ruimte. Of valt in de oceaan. Het komt niet altijd thuis.

MEV-MEV was niet de enige Falcon 9-lancering vandaag. Het bedrijf stuurde ‘s ochtends 24 Starlink-satellieten vanuit Californië naar een baan om de aarde. Twee raketten. Twee verschillende banen.

De toekomst van ruimteonderhoud is modulair. Het is afgelegen. Het is robotachtig. En het wordt gelanceerd.

We vragen ons misschien af ​​wat er gebeurt als de armen breken? Of wanneer de leden van het Europees Parlement opdrogen? Het systeem is ontworpen om te evolueren. Aan te passen. Maar daarbuiten in GEO is de inzet hoog. Eén fout en de jetpack blijft eraan zitten. Permanent.

попередня статтяWaarom kleine exoplaneten hun atmosfeer verliezen: de Mars-limiet voor bewoonbare werelden
наступна статтяSpace Force breidt Golden Dome uit met $1,75 miljard aan raketvolgsatellieten