Iedereen denkt te weten hoe Monopoly is ontstaan. Je gaat er waarschijnlijk van uit dat Charles Darrow het uit het niets heeft uitgevonden, of misschien heb je een fragment gehoord over Parker Brothers. De realiteit is rommeliger. Het spel dat we allemaal kennen en waar we van houden, vindt zijn oorsprong eigenlijk volledig in een andere uitvinding: het Landlord’s Game.
Lizzie G. Magie heeft dat eerdere bordspel gemaakt. Ze deed er ook niet alleen maar mee. In 1904 verwierf ze een patent voor het Landlord’s Game. Dat is meer dan twintig jaar voordat Monopoly een begrip werd.
Magie was na dat eerste patent nog niet klaar met haar werk. Ze herzag de mechanica en hernieuwde haar patent in 1924. Haar visie voor het spel was specifiek. Het berustte niet op het concept van een monopolie zoals wij dat vandaag de dag begrijpen. In plaats daarvan was het waarschijnlijk een educatief instrument dat was ontworpen om de economische gevolgen van landmonopolies aan te tonen.
Dus wanneer is het spel dat we herkennen eigenlijk van start gegaan? Het was niet tijdens de Roaring Twenties. De versie van Monopoly werd tijdens de Grote Depressie enorm populair in de Verenigde Staten. Mensen hadden behoefte aan een ontsnapping. Ze hadden een spel nodig dat aanvoelde als een manier om veel te winnen terwijl de echte economie om hen heen instortte.
Het verband tussen de vroege patenten van Magie en het moderne bordspel wordt vaak over het hoofd gezien. Maar zonder die basis uit 1904 had het spel er misschien heel anders uitgezien. Of misschien zou het helemaal niet bestaan.
Het spel dat we vandaag de dag spelen is voortgekomen uit het Landlord’s Game van Lizzie Magie uit 1904, dat zich richtte op economische educatie in plaats van op het puur vergaren van rijkdom.
Deze historische voetnoot verandert de manier waarop we naar het spel kijken. Het is niet alleen een meedogenloze simulatie van het kapitalisme. Het heeft een complexer oorsprongsverhaal. Eén die begint met een vrouw die mensen over geld wilde leren. En eindigt met een spel waarbij mensen zich voordoen als meedogenloze bankiers.
De ironie is behoorlijk scherp. Magie wilde laten zien wat de gevaren zijn als je alles door één persoon laat beheersen. Haar spel werd uiteindelijk een symbool van precies dat gedrag.
Heeft ze dit ooit zien aankomen? Waarschijnlijk niet. Maar de tijdlijn is duidelijk. Van 1904 tot aan het tijdperk van de Depressie veranderden de mechanismen. De naam veranderde. De bedoeling verdraaide. Maar het kernidee bleef verbonden met haar oorspronkelijke ontwerp.
We spelen elk weekend Monopoly. We maken ruzie over Boardwalk. Wij ruilen hotels. We denken zelden aan Lizzie G. Magie.
Misschien moeten we dat ook doen. Haar patentherziening uit 1924 legde de basis voor wat een cultureel hoofdbestanddeel werd. Het spel overleefde omdat het paste bij de sfeer van die tijd. Het bood een fantasie van controle in een oncontroleerbare wereld.
Daarom bleef het hangen. En daarom ligt hij nog steeds in onze schappen. Lang nadat de depressie voorbij was. Lang nadat Magie’s naam uit de doos verdween.
