De standaardregels voor Apples to Apples zijn prima. Ze werken. Ze hebben miljoenen exemplaren verkocht. Maar laten we eerlijk zijn: na de tiende ronde waarin ‘My Hair’ werd gewonnen omdat de jury een bad hair day had, is de nieuwigheid eraf. Je wilt chaos. Je wilt strategie. Je wilt zien of je vriend de verschrikkelijkste match voor ‘Smakelijk’ kan kiezen terwijl je de speler aan je linkerkant probeert te saboteren.
De gemeenschap heeft jarenlang de formule aangepast. Van de officiële Party Box-add-ons tot huisregels voor laat op de avond, geboren uit te veel wijn, hier zijn de variaties die daadwerkelijk de manier waarop het spel speelt veranderen.
Schud de installatie op
Begin met het omdraaien van het script van de deal. In Apple Turnovers deel je niet aan iedereen Red Apple Cards (de bijvoeglijke naamwoorden) uit. Deel in plaats daarvan groene Apple-kaarten (de zelfstandige naamwoorden) uit aan spelers en draai één rode Apple-kaart om voor de aanwijzing. Het verandert het tempo. Je hebt de antwoorden al voordat je de vraag kent. Het is sneller, maar het vereist een ander soort bluffen.
Dan is er Mr. Niemand. Dit is de cheatcode voor kleine groepen. Wanneer iedereen zijn Red Apple Card neerlegt, trekt de rechter een nieuwe van de bovenkant van de stapel en schudt deze door de inzendingen. Waarom? Omdat de rechter niet eerlijk kan beoordelen of ze gewoon zelf de winnende kaart hebben gespeeld. En eerlijk? Je zult geschokt zijn hoe vaak die willekeurige, niet-gekozen kaart de overwinning pakt. Het houdt het kaartspel dynamisch en voorkomt dat de rechter een oneerlijk voordeel krijgt.
Verander het doel
Wil je de hersenen van je vrienden breken? Probeer Krabappels. Het doel is niet om de beste match te vinden. Het is om het ergste te vinden. Als het bijvoeglijk naamwoord ‘Smakelijk’ is, kies je niet ‘Hot Fudge’. Je kiest ‘Een blikje wormen’. De rechter kent het punt toe aan de meest ongepaste match. Het verandert het spel in een test van absurditeit in plaats van humor.
Als je de voorkeur geeft aan logische puzzels, ga dan voor 2 voor 1 Appels. De rechter draait twee Green Apple Cards tegelijk om. Spelers moeten een Red Apple-kaart maken die bij beide bijvoeglijke naamwoorden past. Het is moeilijker. Het geeft meer voldoening als je een dubbele wedstrijd speelt.
Sociale sabotage en schone leien
Apple Traders voegt een laagje verraad toe. Tussen de rondes door geef je niet zomaar je hand door. Je saboteert actief je buurman. Geef één kaart aan de speler links van je. Bewaar het afval. Hoop dat ze slecht tekenen. Het verandert het spel in een sociale strategiesessie.
Voor totale aanpassing zijn er Wilde appels. Gooi blanco kaarten in zowel het groene als het rode kaartspel. Als de rechter een blanco groene kaart omdraait, schrijven ze hun eigen bijvoeglijk naamwoord. Als een speler een blanco rode kaart trekt, schrijft hij zijn eigen zelfstandig naamwoord. Laat deze in het kaartspel liggen voor toekomstige spellen. Je bouwt een bibliotheek met inside jokes op die alleen jouw groep begrijpt. De kaarten zijn voor altijd geldig. De herinneringen duren langer.
De Alter Ego-regel
De standaardregel zegt dat de rechter kiest op basis van persoonlijke voorkeur. Als op de kaart ‘Mijn liefdesleven’ staat, is dit het liefdesleven van de rechter. Saai.
In Apple’s Eye View wijst de persoon links van de rechter een alter ego toe. Het kan een beroemdheid zijn. Het kan je oom zijn. Het kan de ergste vijand van de rechter zijn. De rechter moet dan de winnende kaart kiezen alsof hij of zij die persoon was. Plotseling is het zinvol om een kaart over ‘Slechte rugpijn’ te kiezen als je alter ego een 70-jarige bibliothecaris is. Het dwingt empathie af. Het dwingt je om buiten je eigen hoofd te denken.
De basis (en wie er daadwerkelijk speelt)
Als je net begint, is dit het absolute minimum. Elke speler krijgt zeven kaarten. Dat is alles. Het doel is eenvoudig: koppel zelfstandige naamwoorden aan bijvoeglijke naamwoorden. Wees de rechter. Kies de beste match. Verzamel de kaarten. Herhaal totdat iemand wint.
Maar voor wie is dit? De originele Apples to Apples is niet voor kinderen. De grappen zijn scherp. Ze zijn gemeen. Ze gaan over seks, drugs en politiek. Het is ontworpen voor kinderen vanaf 12 jaar.
Als je jongere spelers hebt, of als je gewoon een lichtere ervaring wilt, is er Apples to Apples Junior. Het is dezelfde monteur. Andere toon. Ontworpen voor kinderen vanaf 9 jaar. De kaarten zijn schoner. De grappen zijn veiliger. Het is een apart product, niet alleen een gefilterde versie van het hoofdspel.
Je kunt het origineel spelen met je kamergenoot op de universiteit en de Junior-versie met je nichtje. Ze bezetten verschillende ruimtes in je leven. U hoeft niet de een boven de ander te kiezen. Je hoeft alleen maar te weten welke in de kamer past.
Het spel werkt omdat het leeg is totdat je het vult. Voeg een blanco kaart toe. Verander de identiteit van de rechter. Wissel het doel om.
