Dziś jest 19 czerwca, 25 dzień cyklu, a niebo nie daje się powstrzymać.
Księżyc już się nie kryje. Dziś znajduje się w fazie rosnącego półksiężyca, wyrastając z nieśmiałego klina w obiekt wymagający Twojej uwagi. Według NASA około 33% tej skalistej kuli jest obecnie oświetlone.
To nie jest dużo dla początkującego. Ale tym, którzy zadają sobie trud spojrzenia w górę, to wystarczy.
Na co tak naprawdę patrzysz?
Nie potrzebujesz specjalnego sprzętu. Gołym okiem zobaczysz najważniejsze. W szczególności zauważysz Morze Obfitości (Mare Fecunditatis) i Morze Kryzysu (Mare Crisium). Te ciemne plamy. Morza, w których nie ma wody.
Weź lornetkę. Obraz się zmieni. Zobaczysz krater Endymion siedzący tam jak wyłupiaste oko wpatrujące się w ciebie.
Jeśli masz teleskop, czeka Cię lekcja historii. Optyka ujawni miejsce lądowania Apollo 17 i Morze Nectaris (Mare Nectaris). Pewnego dnia tam staliśmy. Nadal tam jest. Czekanie.
Oś czasu
Pełne ujawnienie nastąpi wcześniej. Następna pełnia Księżyca nastąpi 29 czerwca. Dziesięć dni, zanim ten obiekt będzie wyglądał jak spodek utknięty w ciemności.
Dlaczego ona to robi?
Oto mechanizm. NASA podaje, że Księżyc okrąża Ziemię w około 29,5 dnia. Osiem rozpoznanych etapów.
Ale jest niuans. Księżyc zawsze stoi jedną stroną zwróconą w naszą stronę. Ta strona nigdy się nie zmienia.
Światło się zmienia. Gdy Księżyc się porusza, Słońce oświetla go pod różnymi kątami. W jednej chwili jest to cienki duch, w następnej jest w połowie oświetlony, a potem jest jasnobiały. Nazywamy to cyklem księżycowym. To po prostu geometria ubrana w mistycyzm.
Księżyc w nowiu oznacza, że Ciemna Strona jest zwrócona ku nam. Jest pomiędzy nami a Słońcem. Niewidzialny. Dosłownie nic nie widać.
Potem rośnie. Jeśli jesteś na półkuli północnej, prawa strona jest oświetlona. Klin zamienia się w łuk. Jest pierwsza kwadra, a Księżyc wygląda, jakby odgryzł ciastko. Pół ciemno, pół jasno.
Nadal rośnie. Rosnący, garbaty księżyc. Więcej niż połowa. Wskazując na kompletność.
Pełnia księżyca. Całą ją. Jasne i olśniewające.
Potem zaczyna się więdnięcie. Ubywający Garbaty Księżyc. Światło wychodzi najpierw z prawej strony. Nadchodzi Ostatnia Kwadrat. Znów półksiężyc, ale teraz świeci lewa strona. Za nią podąża Ubywający Sierp. Ostatni klin po lewej stronie.
Potem powraca ciemność. Cykl się powtarza. Podobnie jak my, obserwujący w kółko, jak ta sama twarz jest ubrana w światło. Romantyczny? Z pewnością. A może po prostu lubimy rzeczy, które ciągle wracają.
