Louis SK zwrócony. Ale nie w takiej formie, w jakiej znaliśmy to wcześniej.
Urodzony 12 września 1967 roku w Waszyngtonie komik zbudował karierę na brutalnie szczerych, naładowanych seksualnie historiach, których większość ludzi nie odważyłaby się szeptać nawet w zatłoczonym pokoju. Nie był tylko artystą stand-upowym. Był pisarzem. Dyrektor. Producent. Jego program FX Louie zmienił sposób, w jaki ludzie oglądają telewizję. To było surowe. To było dziwne. Zdobył nagrody Emmy, Grammy i Peabody. Koledzy nazywali go „komikem dla komików”. Krytycy nazywali go geniuszem.
Potem w 2017 roku wszystko się zmieniło.
Ruch #MeToo nabiera tempa. Kobiety wystąpiły naprzód. Opowiadali historie o tym, jak Louis C.K. pokazał im swoje genitalia. Początkowo temu zaprzeczał. Potem przyznał się. Powiedział: „To wszystko prawda”. Przeprosił. Wycofał się z głównego nurtu mediów. Branża go odrzuciła. Figurka Emmy zbierała kurz na jego półce. Skończyły się kontrakty telewizyjne.
Przez chwilę wydawało się, że jego kariera dobiegła końca.
Nie zniknął. Nie zniknęło bez śladu. Zrobił coś nieoczekiwanego. Wrócił do podstaw. Żadnych aktorów. Żadnych reżyserów. Żadnych skryptów. Tylko on i mikrofon. Znowu zaczął koncertować. Małe teatry. Sale kameralne. Wyprzedał bilety. Przyszli fani. Krytycy pisali artykuły na temat skandalu, ale bilety nadal się wyprzedały.
Upadek był dramatyczny. Regeneracja przebiega spokojnie. Teraz znów jest znany głównie jako komik stand-upowy. Nigdy więcej sławy telewizyjnej. Skandal był częścią jego historii, ale nie całą. Nadal jest zabawny. Wciąż kontrowersyjne. Nadal pracuję.
Czy to jest przebaczenie? A może po prostu ciekawość? Być może oba. Widzowie wciąż wracają. Nadal opowiada historie. Cykl trwa.
