Heet. Het is gewoon heet.

Europa staat momenteel in brand. Dat geldt ook voor delen van Groot-Brittannië. We kijken opnieuw naar waarschuwingen voor extreem weer. De vraag is niet of de zon schijnt. Dat is wat we eraan doen als de thermometer kapot gaat.

We kunnen het uitzweten. Of we kunnen proberen het systeem zelf te doorbreken.

Geo-engineering op zonne-energie. De naam klinkt koud voor zoiets heets. Het gaat om doelbewuste manipulatie van het energiebudget van de aarde. Meestal door aerosolen in de stratosfeer te spuiten. Een schaduw voor de planeet. Het klinkt gek. Het klinkt verleidelijk.

We hebben te maken met extreem weer, en extreme tactieken zijn misschien wel het enige dat de spiraal kan stoppen.

Mark Maslin, hoogleraar Earth System Science aan de UCL, sluit zich aan bij Tom Whipple om zich hierin te verdiepen. Hij zwaait niet alleen met zijn handen naar de wolken. Hij kijkt naar het aardsysteem. Hij vraagt ​​of we aan de knoppen kunnen draaien. Moeten wij. Wie mag ze omdraaien. De risico’s zijn enorm. De inzet is hoger. We spelen voor God met een zeer vluchtige machine.

Het gaat echter niet alleen om het weer. Mensen zijn ingewikkeld.

Lizzie Gibney is ook in de show. Ze heeft het over het ‘Salah-effect’. Mo Salah. De voetballer. Hij is Egyptisch. Hij speelt in Londen. Mensen kijken naar hem. Ze juichen. Uit onderzoek blijkt dat blootstelling aan beroemdheden uit gestigmatiseerde groepen de tolerantie kan vergroten. Het werkt. Op de een of andere manier. Je steunt een man die in niets op jou lijkt. Ineens is hij van jou. Is dat vooruitgang. Misschien.

Vervolgens draait ze het script volledig om. Tijd.

Wij meten het met klokken. Atomen doen het werk. Maar Gibney wijst op nieuw onderzoek. De kern zelf bevat energie die kan worden gebruikt om de tijd te bepalen. Diepe natuurkunde. Kwantum-vibes. Het sluit aan bij de grote vragen. Hoe weten we dat iets waar is?

Gelach. Geen menselijke lach. Aap gelach.

Mensapen maken specifieke geluiden. Hacken. Hoera. Uit onderzoek blijkt dat deze geluiden mogelijk de weg hebben geëffend voor complexe menselijke taal. We zijn niet zomaar op een dag begonnen met praten. We begonnen eerst te lachen. De monteurs zijn er. Het stemkanaal is klaar. We moesten gewoon stoppen met alles zo serieus te nemen.

Het is een grappige gedachte. We bespreken hoe we de planeet kunnen afkoelen, terwijl we er ook achter komen dat ons vermogen om te chatten voortkomt uit apenhumor.

попередня статтяEen luie haai die loopt. En nu bestaat het misschien niet
наступна стаття19 juni: De maan wordt luider