Mensen terugbrengen naar de maan is meer dan het lanceren van een raket. Dit is een logistieke uitdaging waarbij drie verschillende ruimtevaartuigen betrokken zijn die in de ruimte met elkaar moeten communiceren. Artemis 3 is een missie die alles verandert, maar berust op een choreografie die nog nooit eerder is geprobeerd.
Twee van de voertuigen waren militaire veteranen. Orion vloog twee keer op Artemis-vluchten. Het voelt als een training. De overige twee zijn nog in ontwikkeling. ze zijn niet bewezen. ze zijn gevaarlijk.
Het programma begint met Blue Origin. Hun landingsvaartuig was het eerste dat gelanceerd werd. Het zit in een baan rond de maan en wacht. Dan vertrekt Orion. Het wordt gekoppeld aan de Blue Origin-meter. De bemanning is daarheen verhuisd. Ze brengen hun tijd door in het land of bereiden zich voor op de volgende stap.
Dan begint het draaien.
Het ruimteschip van SpaceX landde voor de derde keer. Er wordt niet verwacht dat het in een baan met andere planeten zal draaien. Het arriveerde na de scheiding van de Orion- en Blue Origin-landers. Orion is anders dan Blue Origin. Vlieg naar het ruimteschip. De bemanning werd opnieuw ingezet. Nu bereiden ze zich voor op de laatste etappe.
Dit is geen eenvoudige reis van punt A naar punt B. Dit is een ruimtebericht. Elke boot heeft zijn eigen raam. Elk dock moet perfect zijn. Als een van hen faalt, stopt de hele missie.
Waarom dingen ingewikkeld maken? Waarom gebruik je geen lander? Het antwoord ligt in het vermogen. Ruimteschepen zijn enorm. Het draagt meer massa. Er zijn meer opties beschikbaar. Blue Origin is kleiner. Het is behendig. De bus is Orion. Het kan je heen en terug brengen.
Maar het was de echte test om ze samen te laten werken. Er is geen back-upplan voor het geval het docken mislukt. Er zijn geen reserveschepen. dat is het.
De inzet is hoog. De tijd dringt. Deze technologie is nieuw. Maar het doel is duidelijk. Ik ga naar huis. De drie platforms doen dit synchroon.
