Zapomnij o robakach. Ten skowronek nie wstaje tak po prostu na śniadanie. Poluje na nasienie. Bardzo konkretny.
Ta świadomość doprowadziła do włączenia alarmu o 4 rano brytyjskiego czasu letniego. Dla mnie i tuzina innych wolontariuszy w Calshot Beach niedaleko Southampton? Nawet wcześniej. W Solent poziom wody był wyjątkowo niski. Woda opadła, odsłaniając ukryte żniwa. Ekolodzy pokładają w nim nadzieję w przywróceniu zniszczonej linii brzegowej.
Nasiona wodorostów.
Podobnie jak drzewa, roślina ta ma supermoce. Pochłania ogromne ilości dwutlenku węgla. Jeden obszar lasu wodorostów pochłania 35 razy więcej węgla niż ten sam obszar lasu tropikalnego. Wychwytuje węgiel i uwalnia tlen z powrotem do atmosfery.
Jednak w ciągu ostatniego stulecia Wielka Brytania straciła ponad 90 procent porośniętych trawą morską. Choroby, zanieczyszczenia i stres fizyczny pozostawiły ogromne zielone obszary morskie puste.
Po krótkiej odprawie na parkingu udaliśmy się nad wodę. Z wiadrami w rękach. Chętnie wbijamy palce w ziemię.
Operacją kierował Tim Ferrero z Hampshire and Isle of Wight Wildlife Trust, samozwańczy wiodący ekspert w dziedzinie alg.
„Algi to jedyne morskie rośliny kwitnące” – wyjaśnił. Poruszaliśmy się powoli przez płytkie zarośla.
“Robią wszystko to, co rośliny lądowe. Kwitną. Są zapylane. Tworzą nasiona. Wszystko to dzieje się pod wodą. Zasadniczo zbieramy nasiona z istniejącego drzewostanu, aby zasadzić je w innym miejscu i odtworzyć te siedliska. “
Doświadczeni zbieracze szybko napełnili wiadra. Dla nowicjuszy takich jak my? Na początku było niewiele nasion i spotykano je rzadko. Wypełnienie oka wymaga czasu.
Szukasz konkretnej części rośliny. Owoc przypominający liść, zwany spadixem. Jest bardziej zaokrąglony. Bledszy. Można go odróżnić od otaczających go ciemnych, płaskich liści. Nasiona leżą w rzędzie, lekko uniesione nad powierzchnią, gdy są gotowe.
Czasami wystarczy po prostu sondować palcami. Szukasz krótkich łodyg, które w dotyku przypominają zapakowane cukierki Tic Tac, powiedziała wolontariuszka Sophie Whitemoore.
James Harper usiadł obok niej. Wciąż doskonalił swoją technikę. Skoncentrował się na znalezieniu najbardziej zaokrąglonych łodyg.
Pomimo rozpoczęcia o godzinie 4 rano, grupie dopisywał dobry humor.
„To moja pasja” – powiedziała mi Jackie Mellan. „Jeśli istnieje szansa pomocy w projektach renowacyjnych, korzystam z niej”.
Przeszukiwaliśmy płaski zarośla przez godzinę. Fala zaczęła się odwracać, a czas dobiegł końca. Mała armia wycofała się na brzeg.
Na parkingu połów umieszczono w beczkach z zimną wodą morską. Gdzie? W Instytucie Nauk o Morzu Uniwersytetu w Portsmouth (Eastney).
Duże niebieskie czołgi czekały. Pąki rozpoczną proces zwany „dojrzewaniem”.
„Zajmuje to od ośmiu do 12 tygodni” – powiedział Ferrero. Miał teraz na sobie fartuch laboratoryjny i dodawał do zbiornika garść roślin z Calshot.
W miarę rozkładu rośliny stają się czarne. Pracownicy używają sit do wychwytywania martwych części. Żywe nasiona przechodzą przez nie na dno pojemnika.
Po oddzieleniu nasiona umieszcza się w magazynie o wysokim zasoleniu. Zimą będą przechowywane w lodówkach w temperaturze 1–3°C.
Ale praca nie jest skończona. Wraz z nadejściem wiosny budzik dzwoni ponownie. Ochotnicy wracają, aby zasiać to, co zebrano w ciemności.
