Łatwo założyć, że Pinochle pojawił się w Ameryce jako oryginalny wynalazek. Ale to nieprawda. Gra właściwie wyewoluowała z Bezique, gry karcianej, która była dość popularna w Europie, zanim przekroczyła Atlantyk. Dziś gra została podzielona na kilka różnych wariantów. Możesz grać w Partnership Pinochle z drużynami, Two-Handed Pinochle z dwoma graczami lub Cut-Throat Pinochle, w którym każdy gra dla siebie. Aby wygrać w którejkolwiek z tych opcji, musisz zrozumieć, w jaki sposób przyznawane są punkty.

System punktów i sposób ich zbierania

Punktacja w Pinochlu zależy wyłącznie od kombinacji (meldunków). Są to pewne kombinacje kart, które przynoszą punkty jeszcze przed zagraniem lew. Prawidłowe komponowanie tych kombinacji to główny sposób na gromadzenie punktów w grze.

Oto analiza najcenniejszych kombinacji:

  • Flush (150 punktów) : To święty Graal kombinacji. Wymaga asa, 10, króla, damy i waleta w kolorze atutowym.
  • Małżeństwo królewskie (40 punktów) : Król i królowa koloru atutowego.
  • Zwykłe małżeństwo (20 punktów) : Król i królowa dowolnego koloru, który nie jest atutem.
  • Pinochle (30 punktów) : Słynny walet karo i dama trefl. Czekaj, dobrze napisałem? Tak. Pomimo tego, że są to różne kolory, ta konkretna para stanowi odrębną, niezwykle cenną kombinację.

Zakłady i strategia

Po ułożeniu kombinacji obliczasz sumę. Liczba ta stanie się podstawą Twojego zakładu. W większości wariantów gracze obstawiają, ile punktów według nich mogą zdobyć w danym rozdaniu. Zwycięski licytant (gracz z najwyższą ofertą) wykonuje ruch.

Dlaczego to jest ważne? Ponieważ punkty można zdobyć tylko wtedy, gdy ukończysz swój zakład. Jeśli postawisz 200, ale wygrasz tylko 180, tracisz te punkty. Jeśli postawisz 200 i wygrasz 210, dostaniesz to. Strategia polega na dokładnej ocenie swojej ręki. Sam Flash może zmienić przebieg całej rozgrywki. Kosztuje 150 punktów. To ponad połowa typowego konta docelowego.

Którą opcję mam wybrać?

Zasady kombinacji pozostają dość spójne we wszystkich wariantach. Różnica polega na sposobie wręczania łapówek i tworzeniu partnerstw. Zespół Pinochle wymaga zaufania i komunikacji. Pinochle dla dwojga jest bardziej nastawiony na bezpośrednią konfrontację. Pinochla „każdy dla siebie” jest chaotyczna. Każdy gra przeciwko każdemu.

Zauważysz, że kombinacje są takie same. Małżeństwo królewskie nadal kosztuje 40 punktów. Pinochle – 30. Karty nie zmieniają swojej wartości w zależności od tego, z kim grasz. Zmienia sposób, w jaki z nich korzystasz. W grze zespołowej możesz przytrzymać króla, aby wesprzeć kolor swojego partnera. W grze „każdy dla siebie” możesz użyć tego samego króla, aby przyjąć łapówkę od przeciwnika.

Rola atutu

Karta atutowa jest wszystkim. Określa, które karty są mocne, a które kombinacje są droższe. Królewskie małżeństwo kosztuje dwa razy więcej niż zwykłe małżeństwo, właśnie ze względu na atut. To sprawia, że ​​wybór koloru atutowego ma kluczowe znaczenie podczas licytacji.

Jeśli jesteś nowy przy stole, znajomość dokładnej wartości Twojej ręki może zadecydować o bogactwie lub bankructwie. Nie chodzi tylko o posiadanie najwyższych kart; Ważne jest zrozumienie hierarchii określającej płatności. Rozłóżmy wysokie ręce w standardowych grach pokerowych, przyglądając się systemom punktacji często używanym w pokerze wideo lub turniejach punktowych, w których liczy się każda karta.

Siła asów

Na szczycie łańcucha pokarmowego znajduje się as. W większości porównań wysokich kart jest niekwestionowanym królem talii. W typowej strukturze punktacji posiadanie czterech asów to nie tylko dobra ręka; to znacząca zaleta. Jeśli uda ci się wyciągnąć cztery asy, ich wartość gwałtownie wzrośnie.

Pomyśl o tym w ten sposób: jeden as jest mocny, ale pełny set? To jest dominacja. W wielu modelach punktacji posiadanie czterech asów daje 100 punktów. Jest to znacząca premia. To zmienia grę. Dzięki temu będziesz na pierwszym miejscu. Dlaczego? Ponieważ inni gracze mogą gonić królów lub królowe, a ty siedzisz na najwyższej możliwej kombinacji.

Królowie i królowe: średniozaawansowany

Bezpośrednio pod asami znajdują się króle. Są silni, ale nie niezniszczalni. Para królów wygląda solidnie. Czterech królów? To solidna ręka, ale nie ma takiej samej wartości premium jak asy.

W tym samym systemie punktacji cztery króle są warte 80 punktów.

Czy zauważyłeś różnicę? To o 20 punktów mniej niż cztery asy. To rozróżnienie jest ważne. W zaciętym meczu te 20 punktów może zadecydować o zwycięstwie lub porażce. Następne są panie. Są silni i niezawodni, ale wyraźnie gorsi od króla powyżej. Cztery królowe są warte 60 punktów.

Hierarchia jest oczywista:
* As : 100 punktów
* Królowie : 80 punktów
* Królowe : 60 punktów

Miejsce gniazd w hierarchii

Jak gniazda pasują do tego obrazu? Są to najniższe z wysokich kart. Często są pomijane, ale są niezbędne do tworzenia stritów i kolorów. Jednakże, jeśli chodzi o czystą wartość punktową opartą na randze, Jacks pozostaje w tyle.

Cztery walety dają zazwyczaj 40 punktów.

Jest to połowa wartości ręki czterech dam. To mniej niż połowa wartości układu czterech asów. Nie oznacza to, że walety są złymi kartami. Odwrotnie. Ale jeśli grasz w grę z systemem punktowym, wiesz, że posiadanie czterech waletów to skromna wygrana, a posiadanie czterech asów to duża wygrana.

Dlaczego te liczby mają znaczenie

Zrozumienie tych konkretnych wartości pomoże Ci podejmować mądrzejsze decyzje przy stole. Czy powinieneś spasować damy, aby ścigać potencjalną rękę z asami? A może trzymasz się swoich królów? Na przykład w pokerze wideo świadomość, że cztery damy (60 punktów) to znacznie więcej niż cztery walety (40 punktów), może mieć wpływ na to, które karty będziesz pasować.

System hojnie nagradza najwyższe kombinacje. To prosta matematyka. Im starsza karta, tym więcej

Trudne punkty: wyniki i zakłady

Zbierasz więcej niż tylko karty. Zbierasz punkty. Ale matematyka zmienia się w zależności od etapu gry.

Fuzja to tylko połowa historii. Po zagraniu karty punkty dzielone są na dwie części: punkty za lewy i bonusy za zakłady.

Jeśli zadeklarujesz kolor fuzyjny, zapomnij o zdobywaniu par królewskich w tym kolorze. Przepisy nie pozwalają na podwójne liczenie. Musisz wybrać jedno.

Liczenie punktów za łapówki

Na koniec gry liczysz karty, które wygrałeś w lewach. Hierarchia jest ściśle określona.

  • As: 11 punktów
  • 10: 10 punktów
  • Król: 4 punkty
  • Królowa: 3 punkty
  • Jack: 2 punkty
  • 9: 0 punktów. Są bezwartościowe.
  • Ostatnia sztuczka: Osoba, która wykona ostatnią lewę, otrzymuje dodatkowe 10 punktów. To ostatni krok do zwycięstwa.

Obliczanie bonusów zakładowych

Tutaj robi się naprawdę napięto. Stawiasz na nie bez powodu. Aby spełnić ten warunek, narażasz swoją reputację.

Jeśli obstawisz, zbierasz punkty od każdego przeciwnika. Nie z banku. Od nich. Bezpośrednio.

  • 250–290: 5 punktów od każdego przeciwnika
  • 300–340: 10 punktów za przeciwnika
  • 350–390: 15 punktów za przeciwnika
  • 400–440: 25 punktów za przeciwnika
  • 450–490: 50 punktów za przeciwnika
  • 500+: 100 punktów od każdego przeciwnika

Zwróć uwagę na zasadę pik. Jeśli Twój zakład przekroczy 300, punkty za pik zostaną podwojone. Zmienia to wartość każdej karty w twojej ręce.

Jak grać w Aukcję Piñol

Rozbierzmy to do podstaw. Aukcje są powszechne w Pignol. To osoba, którą każdy zna, jeśli cokolwiek o niej słyszał.

Ustawienia

Siedzi trzech graczy. Cztery? Oczywiście dealerzy nie uczestniczą we wszystkich transakcjach. Rotacja jest kluczowa.

Deska wygląda dziwnie. To 48 kart. Powstaje poprzez połączenie dwóch standardowych talii. Ale wtedy wszystkie karty od 2 do 8 są usuwane. Co pozostaje?

As, 10, król, dama, walet, 9.

Jeśli ułożysz je w kolejności malejącej, otrzymasz A-10-K-Q-J-9. To wszystko. Czy to nie jest 9? Bez problemu. Nadal są w talii, ale po prostu nie grają.

Postęp w grze

Każdy gracz otrzymuje 15 kart. Trzy osoby grają w licytację. Albo trzy, a potem cztery. Tradycja jest ważna w tych kręgach.

W ręce wdowy pozostają trzy karty. Koteczek. Proszę przewinąć w dół. Nie patrz jeszcze na nich. Stają się one własnością wybranego zwycięskiego oferenta.

Aukcja

Rozpoczyna gracz siedzący na lewo od rozdającego. Zaproponuj lub przekaż.

Cena bazowa wynosi 250. Stawka wzrasta o 10. Rośnie. wyższy.

Jeśli zdasz, odpadasz. Nie możesz wrócić do aukcji. Licytacja trwa do momentu, aż pozostanie dwóch graczy. Następnie aukcja zostaje zamknięta.

Jaki jest Twój cel? Zdobądź co najmniej tyle punktów, ile wymieniłeś.

Zwycięzca bierze wszystko

Oferent, który zaoferuje najwyższą cenę, zostaje zwycięzcą. Odkrywa trzy karty wdów. Teraz ma 18 kart.

Spojrzał na swoje karty. Obliczył fuzję. Zobaczył karty „wdowy”.

Czy jest ich wystarczająco dużo?

Co się stanie, jeśli same karty Fuzji i Wdowy osiągną lub przekroczą zakład? Koniec gry. Szybko oceniają wartość gry. Pozostali dwaj gracze nawet nie wykonali ruchu. To jest szybkie wyjście.

Jeśli nie, zresetuj kombinację. Ogłoś kolor asa.

Tutaj zaczyna się prawdziwa praca. Dwóch innych graczy tworzy tymczasowy sojusz. Nienawidzą cię teraz. Próbują oszukać Twój zakład.

15ませらさささてしてますますますますますますますますますますを3枚にまたたます。

Podczas gry w pinochle pierwszeństwo ma pierwsza karta w lewie. Jest ona automatycznie uznawana za starszą od kolejnych kart. Stawka jest realna. Jeśli wygrasz zakład, zbieraj punkty od każdego przeciwnika zgodnie z ustaloną tabelą wyników. Pominięty? Płacisz.

„Bethe” (wymawiane bajt ) to najgorszy scenariusz. Kwota, którą tracisz z każdym przeciwnikiem, jest podwojona.

Matematyka ryzyka

Spójrzmy na zwykłe rozdanie. Oferta złożona za 370,405 zdobytych punktów. Normalny wynik: 30 punktów od każdego przeciwnika.

Spróbuj ponownie. Tym razem złożyłeś ofertę na 400 punktów. Nadal zdobył 405 punktów. Teraz możesz uzyskać od każdego po 50 punktów. Błąd jest zmniejszony.

Teraz doszło do katastrofy. Postawiłeś na 410. Zdobyłeś tylko 405. Przystępujesz do obstawiania. Jesteś winien każdemu przeciwnikowi 100 punktów. To ogromny spread w jednej ręce.

Strategia obrony i pułapka na wdowy

Nie polegaj na ukrytych kartach w talii wdowy lub kociaka, aby uratować swoją rękę. Szanse nie są po Twojej stronie. Szansa, że ​​potrzebna Ci karta jest ukryta w tym małym stosie, wynosi więcej niż 1 do 6. Poleganie na tym jest hazardem, a nie strategią.

Obliczając potencjalne straty, należy wziąć pod uwagę najgorszy scenariusz. Każdy przeciwnik może wykorzystać wysoką kartę, aby wygrać jedną z utraconych lew. Graj odpowiednio.

Jako obrońca uważaj, jakich graczy uwzględniają. Przyjrzyj się kartom, które odsłoniły, a jeśli masz kartę przegrywającą, sprawdź lewę. Nie pozwól im jej zabrać. W niektórych przypadkach obstawiający może mieć więcej kart w tym kolorze, zarówno w przypadku atutów, jak i asów atutowych. Liczyć się.

Zmiany zasad

Tradycje handlowe różnią się w zależności od stołu. Powszechną odmianą jest to, że jeśli obaj gracze spasują, krupier musi postawić co najmniej 250. Nie może spasować.

Istnieją również style, które dają bukmacherowi pełną przepustkę. Lub cena wywoławcza powinna wynosić 290, 320 lub więcej, a nie 250.

Trzecia metoda wymaga, aby pierwsze rozdanie rozpoczynało się od liczby 300. Ta wersja pozwala graczom inwestować w rozdanie przy minimalnych stratach w zakładach, zamiast ryzykować całą kwotę.

Od teraz przejdziemy do szybszej, bardziej agresywnej wersji gry.

Spółdzielczy Pinochle

Ta czteroosobowa odmiana, znana również jako Joker Pinochle, kładzie nacisk na pracę zespołową. Gra toczy się w parach.

Ustawienia i cel

Gracze: 4. 2 drużyny. Partnerzy siedzą naprzeciwko siebie.

Jak znaleźć partnera? Dobierz kartę z talii. Dwie drużyny z największą liczbą identycznych kart tworzą jedną drużynę. Dwie drużyny z najmniejszą liczbą identycznych kart tworzą drugą drużynę.

Cel jest prosty: być pierwszą drużyną, która zdobędzie 1500 punktów. Jak wyjaśniono na początku tego artykułu, obowiązują standardowe zasady dotyczące kombinacji punktacji i lew.

Talia i handel

Będziesz potrzebować talii 48 kart pinochle. Jeśli używasz standardowej talii 52 kart, usuń wszystkie karty od 2 do 8. Upewnij się, że rewersy kart są takie same, aby partnerzy przypadkowo nie zobaczyli swoich kart.

Karty są uszeregowane od asa (wysoki) do 9 (niski): A-10-K-Q-J-9.

Karty rozdawane są zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Rozdającego określa się poprzez odcięcie najwyższej karty. Każdy gracz otrzymuje po 3 karty, aż każdy będzie miał 12 kart. Krupier otrzymuje ostatni zestaw kart.

Mechanizm obstawiania

Licytacja rozpoczyna się po lewej stronie rozdającego. W dowolnej rundzie możesz stawiać zakłady lub pasować.

Zakład początkowy musi wynosić co najmniej 250 punktów. Kolejne zakłady zwiększają się o 10 punktów. Możesz spasować wcześniej i skoczyć ponownie później. Jeśli jednak aukcja odbędzie się trzy razy z rzędu, kończy się natychmiast. Gracz z najwyższą ofertą zostaje spikerem.

Jeżeli w pierwszej rundzie nikt nie postawi zakładu, ręka zostaje odrzucona. Następny krupier tasuje karty i rozdaje nowe. Za ciszę trzeba płacić.

Potencjał punktacji w Pinochlu może być oszałamiający, jeśli wiesz, gdzie szukać. Weźmy na przykład zwykłą rękę. Łącząc pinochle (atut króla i damy) z układem pik, zdobywasz już 100 punktów. To dopiero początek.

Dodaj prostą kombinację małżeńską diamentów, a całkowita liczba skoków wyniesie 210.

Prawdziwy geniusz tkwi jednak w obronie i przygotowaniu. W fazie transferu Twój pusty garnitur w sercach nie jest dziełem przypadku. Jest to decyzja taktyczna, która pomoże ci w wykonywaniu atutów na kierach w dalszej części gry. Jeśli Twój partner wybierze robaki, otrzymasz punkty. Jeśli nie, zachowaj swoje seniorskie atuty na krytyczne momenty.

Mechanika przekładni

Gra zmienia kierunek po tym, jak deckler ogłasza kolor atutowy. To tutaj dłoń naprawdę nabiera kształtu. Decler otrzymuje od swojego partnera cztery karty. To krótki okres czasu na analizę tego, co otrzymałeś.

Następnie następuje proces odwrotny. Sprawdzasz swoje karty i zwracasz cztery karty swojemu partnerowi. Zasady są tu elastyczne. Zwrot może nie obejmować żadnej karty, niektórych lub wszystkich właśnie otrzymanych kart. To są negocjacje bez słów. Równoważysz własne potrzeby z ogólną siłą swojego zespołu.

Ogłoszenie Meldy

Po rozdaniu kart rozpoczyna się faza punktowania. Wszyscy gracze kładą swoje układy zakryte. To jest chwila prawdy. Wyniki każdej strony są sumowane, aby określić, kto ma przewagę przed zagraniem pierwszej lewy.

Wyobraź sobie sytuację, w której wygrywasz zakład za 360 punktów. Twoja ręka jest silna, ale jak silna? Powiedzmy, że zawiera:

  • Pinochle w kartach atutowych
  • Równo z atutami
  • Małżeństwo w diamentach
  • Asy i dziesiątki różnych kolorów

Każdy element dodaje się do całości. Atuty Pinochle i Flush to wagi ciężkie. Połączenie małżeństwa w diamentach jest niezawodnym elementem wtórnym. Asy i dziesiątki stanowią podstawę fazy zbijania.

Najważniejsze jest, aby szybko rozpoznać te kombinacje. Początkujący może zobaczyć króla i królową i tak to zostawić. Doświadczony zawodnik widzi potencjał na 100 punktów. Szukasz strumienia. Sprawdzają dopasowanie małżeńskie. Obliczają łączną kwotę przed zakończeniem aukcji.

Dlaczego transmisja jest ważna

Wielu graczy nie docenia fazy podań. Uważają to za formalność. To jest błąd. Podczas transmisji eliminujesz słabe garnitury i wzmacniasz mocne. Jeśli masz w sercach pusty kolor, spróbuj zachować ten pusty kolor. Jeśli masz dodatkowe diamenty, możesz dać je swojemu partnerowi w nadziei, że będzie mógł ich użyć do meczu godowego lub kontroli koloru.

To delikatny taniec. Chcesz pomóc swojemu partnerowi, nie dając mu zbyt wiele, co mogłoby zakłócić Twoją własną strategię. Chcesz odebrać coś swojemu partnerowi, nie zostawiając go bezbronnego.

Tablica wyników rzeczywistości

Przy ocenie układów liczby mogą wprowadzać w błąd. Wysoki wynik meldunku nie gwarantuje zwycięstwa. To po prostu daje przewagę na początku. Faza przejmowania to moment wygranej lub przegranej gry. Jeśli masz ogromny układ, ale złe atuty, możesz stracić lewy.

Na stole leży Walet pik. Zadeklarowałeś pik jako kolor atutowy, ale Twój partner właśnie zasygnalizował lub wykonał ruch, który wygląda na wyjście z określonego koloru. Przeanalizujmy układ przed nami.

Karty startowe partnerów są oznaczone jako Q, 10, K, Q. Technicznie nie jest to możliwe przy użyciu standardowej notacji brydżowej (nie można mieć dwóch waletów w tym samym kolorze). Jednak w wyjaśnieniach zagadek lub błędnie napisanych transkrypcjach zwykle oznacza to sekwencję taką jak Q-J-10-9 lub określony sygnał zliczający. Zaakceptuj standardowe wyjaśnienie. Partnerzy wykonują ruchy lub wymieniają informacje za pomocą wysokich kart, aby pokazać siłę lub określony rozkład.

Zwraca A, K, Q. Powtórzę jeszcze raz: ten symbol nie ma żadnego znaczenia. Jeśli nie grasz wieloma taliami, nie możesz „zwrócić” trzech kart na raz, ale w brydżu tak się nie dzieje. Najbardziej logicznym wyjaśnieniem tej części układanki jest to, że analizujesz konkretną linię obrony, mając A-K-Q w kolorze bocznym lub atutach, lub podążając za trendem.

Obrona w moście Zrekonstruujmy możliwe scenariusze układanki.

Scenariusz

Jesteś spikerem lub obrońcą na podstawie kontraktu pikowego. Partner wykazuje zainteresowanie określonym kolorem. W tym kolorze masz A, K i Q (lub podobną kombinację wysokich kart). Celem jest policzenie koloru i znalezienie pozycji brakujących wysokich kart.

Jak policzyć kolor

Kiedy masz A-K-Q, kontrolujesz pierwsze trzy losowania tego koloru. Jeśli twój partner porusza się z niską kartą, bierzesz A. Następnie grasz K i Q, obserwując, co Twój partner pasuje lub jakie karty zagrywa.

„Zadeklarowałeś pik jako atut, a twój partner przekazuje ci Q, 10, K, Q.”

To sformułowanie wskazuje, że partner pokazuje kontra lub pustkę w innym kolorze lub być może daje sygnał przejścia. Jeśli partner ma Q-10-x, a Ty A-K-J-x, być może będziesz musiał zastosować strategię. Ale jeśli masz A-K-Q, po prostu musisz je rzucić.

Dlaczego to jest ważne?

W obronie w brydżu niezwykle ważne jest, aby wiedzieć, ile kart jest w kolorze. Jeśli masz A-K-Q w kolorze 4-kartowym, a partner gra Q-10 w pierwszych dwóch losowaniach, wiesz, że partner zaczął od Q-10 (kontra) lub Q-10-x (jeśli się uchylił). Pomoże Ci to zaplanować resztę gry.

Jakich kart brakuje?

Jeśli kolor to pik i masz A-K-Q, to brakujące karty to **J-10-9-8-7-6-5-4-3-2

Strategia kontraktu #Jass: wskazówki dotyczące gry i wygrywania

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że podpiszesz umowę. Nawet jeśli Twój partner nie ma na ręce żadnych kart fuzji, do wykonania lewy potrzebujesz jedynie 150 punktów. Decydujesz się więc rozegrać to rozdanie. Ale co, jeśli punkty fuzji kontraktu są poniżej 100? Zapomnij o tym. Ta talia ma tylko 250 punktów. Matematycznie rzecz biorąc, nie możesz wygrać. Nie grasz.

Jako spiker jesteś jedyną osobą, która podejmuje decyzje. Nie jest wymagane głosowanie.

Stawka jest bezwarunkowa. Po zniszczeniu punkty fuzji zostaną utracone. Twój przeciwnik również otrzyma swoje punkty i stały bonus w wysokości 250 punktów. Co robisz, gdy jesteś gotowy do gry? Nic nie dostajesz. Brak punktów fuzji. Żadnych punktów za sztuczki. Twój przeciwnik otrzymuje punkty za kombinację, tę samą premię w postaci 250 punktów i po jednej karcie za każdą, którą ci ukradł. Przestrzegając umowy, obie strony otrzymają to, na co zasługują. Tylko. Okrutny.

Zasada tej sztuczki

Przeciwnik po lewej stronie spikera zaczyna z pierwszą kartą. Ruch odbywa się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zwycięzca lewy rozpoczyna następną.

Musisz podążać za przykładem. Jeśli nie możesz odwrócić karty w tym samym kolorze co lider, musisz zagrać atut (jeśli go posiadasz). Jeśli jest atut, musisz zagrać atut wyższy niż aktualnie najwyższy atut. Jeśli to możliwe, zawsze graj tak wysoko, jak to możliwe. Wygrywa najwyższa karta w kolorze wiodącym (lub najwyższy atut).

Kiedy w tej samej lewie zagrywa się tę samą kartę dwukrotnie (na przykład, gdy dwóch graczy ma takie same walety w tym samym kolorze), mamy do czynienia z remisem. Sztuczka nie ma zwycięzcy. On przegrywa. Nikt go nie zabiera. On znika. Następny gracz zaczyna od nowa.

W ten sposób wygrywasz. Bez nadziei. Istnieją zasady.

Strategia dwuręcznego pinochla

Jest to wersja, która zdominowała amerykańskie stoły karciane na początku XX wieku. Jest to gra cierpliwości i kalkulacji, w którą gra się talią 48 dwuręcznych kart Pinochle.

Cel na papierze jest prosty: zdobyć 1000 punktów jako pierwszy, stosując meldunki i triki. Mechanika wymaga jednak zarządzania dwoma różnymi fazami gry, nie tracąc z oczu szczegółów.

Przygotowanie talii

Najpierw sprawdź swoją talię. Powinna to być standardowa talia pinochle składająca się z 48 kart. Jeśli masz tylko dwie standardowe talie po 52 karty, usuń karty od 2 do 8. Upewnij się, że rewersy pasują do siebie. Nie możesz grać w ciemno.

Ułóż karty od asa (wysoki) do 9 (niski).

Aby ustalić, kto będzie rozdającym, połóż talię zakrytą. Każdy gracz losuje jedną kartę. Najwyższa karta ma prawo zostać rozdana. W przypadku remisu losowanie powtarza się. Rób to, dopóki ktoś nie uzyska prawa do przetasowania.

Rozdaj 12 kart każdemu graczowi w grupach po trzy lub cztery. Pozostała część stanie się talią dobierania.

Spójrz na talię do losowania. Odkryj wierzchnią kartę. To jest otwarta karta. Określa kolor atutowy. Wsuń go z powrotem pod pokład, aż będzie widoczna połowa. Jeśli na tej karcie jest 9, krupier natychmiast otrzymuje 10 punktów. Żadnych zbędnych ruchów. Tylko okulary.

Mechanika gry

Gra podzielona jest na dwie części: łapówki i koniec gry.

Gracz, który nie jest rozdającym, rozpoczyna grę. Krupier może zagrać dowolną kartę. Nie musisz zagrywać karty w tym samym kolorze, dopóki nie wyczerpie się talia dobierania. Najwyższa karta wygrywa lewę, chyba że zostanie przebita. Jeśli zostaną zagrane dwie identyczne karty, wygrywa ta, która zostanie zagrana jako pierwsza. Zwycięzca idzie dalej.

Losowanie z talii odbywa się po każdej lewie. Obaj gracze dobierają po jednej karcie. Krupier losuje jako ostatni. Ta kolejność jest ważna. Daje to krupierowi niewielką przewagę, ponieważ widzi ostatnią kartę przed wyciągnięciem własnej.

Zasady łączenia

W żadnym momencie nie można zadeklarować meldowania. Czas decyduje o wszystkim.

Możesz zadeklarować układ tylko wtedy, gdy właśnie wygrałeś lewę i zanim zaczniesz dobierać z talii. Jedno połączenie na rundę. Wyjątek? 9 atutów. Możesz zdobyć za to punkty w dowolnym momencie, niezależnie od tego, czy posiadasz pełny meldunek.

Aby utworzyć meldunek, musisz użyć co najmniej jednej karty z ręki.

Punkty są rejestrowane natychmiast. Pozostaw karty połączeń odkryte na stole. Nie zabieraj ich jeszcze z powrotem. Te połączone karty są aktywne, dopóki w talii znajdują się karty. Można ich używać jak zwykłych kart w trikach. Jeśli potrzebujesz asa, aby wygrać lewę, a już go połączyłeś, nadal możesz go zagrać.

Gdy tylko zostanie wylosowana ostatnia karta z talii, następuje zmiana fazy. Zbierz wszystkie otwarte meldy. Weź je z powrotem do ręki. Teraz to tylko karty. Nie można ich już używać do łapówek.

Uwaga dotycząca powtórzeń

Oto sedno. Karta może być częścią układu, następnie zostać zagrana w lewę, a następnie ponownie wejść do układu w innej kombinacji. Ale nie możesz użyć tej samej karty dwa razy w tym samym rozdaniu dla tego samego rodzaju układu.

Na przykład, jeśli stworzyłeś Royala (A-10-K-Q-J w atucie), nie możesz użyć tych samych kart do utworzenia kolejnego Royala. Aby utworzyć nową kombinację, musisz użyć innych kart z ręki.

Zmusza do myślenia przyszłościowego. Czy powinienem pozostawić układ otwarty, aby później zagrać wyższe karty? Albo je ukryć? Talia jest ograniczona. Każde rozciągnięcie zmienia równowagę.

Dlaczego to działa

Brzmi skomplikowanie. To prawda. Ale struktura sprawia, że ​​gra się toczy. Nie tylko kolekcjonujesz karty; zarządzasz zasobami. Krupier ma przewagę w postaci otwartej karty. Gracz, który nie jest rozdającym, ma przewagę. Obaj muszą śledzić liczbę kart w talii.

Kiedy kończą się zapasy, wszystko się zmienia. Układy znów stają się kartami w ręku. Łapówki zamieniają się we wspomnienia.

A potem liczysz.

Jeśli szukasz najpopularniejszej wersji dla dwóch graczy, to właśnie ona. Oczywiście wymaga to określonej talii. Ale to nagradza dokładność. Nie każdy ma cierpliwość do liczenia łapówek w oczekiwaniu na finałowe losowanie.

Kto więc wygrywa? Ten, który kalkuluje ryzyko. Ktoś, kto wie, kiedy zagrać asa. A kiedy zostanie wylosowana ostatnia karta?

Wstrzymujesz oddech.

K-Q rządzi i przebija dziewiątkę

Tutaj sprawy się komplikują. Jeśli połączysz króla z królową, nie będziesz mógł później użyć tego samego króla do połączenia się z inną królową. Zasady tej kombinacji są rygorystyczne. Jednak król nie znika. Można go nadal używać do tworzenia koloru lub czterech królów w różnych kolorach. „Przeżyje” po zjednoczeniu, ale w innej roli.

Następny jest Deeks. Karta ta wymawiana jest jako „diz” i jest kartą kluczową. To pierwsza dziewiątka atutowa, którą ujawnisz. Jeśli go utrzymasz, otrzymasz 10 punktów. Pierwszy gracz, który dobierze kostkę z talii lub otrzyma ją jako krupier, musi ją wymienić na odkrytą kartę ze spodu talii. To jest moment na uderzenie. Gracz, który ma w ręku kolejną dziewiątkę atutową, po prostu pokazuje kartę. Dostajesz 10 punktów, nie więcej.

Zakończ mechanikę gry

Gra zmienia się, gdy pozostaną tylko dwie karty: karta odkryta i ostatnia karta. Zwycięzca poprzedniej lewy bierze kartę z talii. Przegrany pozostaje z otwartą kartą. Ta odkryta karta to Dix. W tym momencie nie można już tworzyć kombinacji. Gra się nasila.

Gracze zwracają wszystkie utworzone kombinacje z powrotem do swoich rąk. Zwycięzca ostatniej lewy wykonuje pierwszy ruch. Od tej chwili musisz chodzić w garniturze. Jeśli zostanie zagrana karta atutowa, należy ją pokonać wyższą kartą atutową, jeśli to możliwe. Czy istnieje karta, która nie jest atutem? Jeśli nie masz kart w tym kolorze, musisz, jeśli to możliwe, postawić atut.

W pierwszym etapie gry zagrane karty znikają z gry, tworząc kombinacje. Zagrywaj kartę, która może być częścią ręki, tylko jeśli masz pewność, że Cię na to stać. Królowie i królowe, szczególnie te starsze, są cenni.

Dlaczego walety są ciężarem w dłoni w remiku

Złota zasada ciągnięcia remika jest wbita w twoją głowę: trzymaj karty o wysokim priorytecie blisko siebie, aby tworzyć kombinacje. Króle, damy i dziesiątki to Twoja przepustka do szybkiego wyjścia z gry. Znajdują się na szczycie hierarchii wartości, ponieważ uzupełniają kombinacje z przewidywalną łatwością. Trzymaj się ich, bo matematyka działa na twoją korzyść. Bank jest mały. Talia odrzuconych kart to skarbnica odrzuconych dziesiątek i dam, które ktoś odrzucił, ponieważ uznano je za bezwartościowe. Odbierasz je. Budujesz kombinacje. Wygrywasz.

A potem są podnośniki.

Oto niewygodna prawda. Walety są zazwyczaj bezużyteczne przy tworzeniu kombinacji. Są to pozostałości z talii, gdy próbujesz ułożyć standardową trójkę lub sekwencję. Dlaczego? Ponieważ karty sąsiadujące z waletem są rzadkie. Aby ułożyć sekwencję, potrzebujesz dziesiątki i damy. Aby skompletować trójkę, potrzebne są jeszcze dwa walety. To jest wąskie gardło. Dziesiątka i królowa są trzymane przez innych graczy. Pozostałe walety są ukryte w rękach, które już tworzą kombinacje. Czekasz na igłę w stogu siana.

Walety nie są cennymi kartami, które można trzymać w celu tworzenia kombinacji (z wyjątkiem pary).

Jest tylko jeden wyjątek. Para. Jeśli masz dwa gniazda, nie są one już bezużyteczne. Mogą być potencjalnym trójkącikiem. Ale nawet wtedy są ryzykowne. Aby to zrobić, musi pojawić się trzeci jack. A ten trzeci walet, najprawdopodobniej już w ręku drugiego gracza, leży obok króla, którego trzyma dla konsekwencji. Możesz poczekać trzy rundy. Pięć. Dziesięć. Talia odrzucona daje Ci jedynie ślepe zaułki. Tymczasem twoja dziesiątka i królowa leżą tam i błagają cię o dokończenie kombinacji przy następnym resecie.

Kiedy więc należy opuścić podnośnik? Tylko jeśli masz parę. I nawet wtedy jest to hazard. Obstawiasz, że stół przesunie się w twoją stronę. Fakt, że gracz po lewej stronie odrzuci brakującego króla. Fakt, że przeciwnik wyrzuci dziesiątkę pasującą do Twojej sekwencji. To się zdarza. Rzadko. Ale to się zdarza. W przeciwnym razie wyrzuć go. Zmień to. Pozbądź się tego. Twoja ręka potrzebuje miejsca na naprawdę ważne karty. Dla tych, którzy nie pytają o pozwolenie na utworzenie kombinacji. Dla tych, którzy są już w połowie drogi.

Zachowaj dziesiątki. Tak trzymać, drogie panie. Zachowaj królów. Zostaw podnośnik. Chyba, że ​​masz ich dwóch. Następnie módl się.

Strategiczne zarządzanie kartami i wykorzystywanie atutów

Wartość Twojej ręki zmienia się w zależności od tego, jakie karty zostały już zagrane. Cztery różne gniazda dają w sumie 40 punktów. Jeśli nie masz tej konkretnej ręki, trzymanie waletów jest marnowaniem slotów.

Widoczność dwóch królów pik zmienia matematykę. Inni królowie tracą na wartości, ponieważ kombinacja dwóch królów wartych 80 punktów staje się niemożliwa.

Obserwuj wczesne ruchy przeciwników. Jeśli zagrają silną kartę dla kombinacji, prawdopodobnie jest to duplikat. Być może nie mają reszty kart w zestawie i desperacko szukają legalnego ruchu.

Wykorzystaj swoje atuty strategicznie. Na początku gry użyj atutu, aby stworzyć kombinację lub zablokować przeciwnika. W końcówce długi kolor atutowy daje dodatkowe sztuczki i najprawdopodobniej ostatnią.

Uważaj na pojedynczego asa w późnej fazie gry. Jeśli twój przeciwnik zagra innego asa, podążanie za kolorem oznacza przegraną. Najpierw zagraj swoje, aby zachować kontrolę.

Pinochle „Każdy dla siebie”

Pinochle „Every Man for Himself” jest szybki, intensywny i brutalnie szczery. Każdy gracz dla siebie. Oto dokładny sposób zorganizowania gry.

Zasady i konfiguracja

Gracze: Trzy

Cel: Zdobądź 1000 punktów za triki i kombinacje.

Talia: Weź dwie standardowe talie po 52 karty. Usuń wszystkie karty od drugiej do ósmej. Upewnij się, że rewersy kart wyglądają tak samo. Ranga karty: od asa (najwyższa) do dziewiątki (najniższa).

Rozdanie: Rozdaj cztery karty na raz. Każdy gracz otrzymuje 16 kart. Rozgrywka toczy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara od krupiera.

Definicja atutu: Ostatnia karta jest rozdawana odkryta krupierowi. Jej kolor określa kartę atutową.

Wartość punktowa kart

Ocena każdej lewy zależy od starszeństwa kart.

  • Asy, 10-tki: po 10 punktów
  • Królowie, Królowe: po 5 punktów
  • Walety, 9s: 0 punktów
  • Ostatnia sztuczka: 10 punktów

Jak grać

Gracz na lewo od rozdającego wykonuje pierwszy ruch. Możesz zagrać dowolną kartą. W grze Pinochle składającej się z trzech gier musisz grać według koloru. Jeśli nie ma koloru, musisz zagrać atut. Jeśli to możliwe, zawsze powinieneś wygrać lewę. Zwycięzca lewy wykonuje następny ruch.

Jeśli dwóch graczy zagra tę samą kartę, aby wygrać lewę, wygrywa ten, który zagrał kartę jako pierwszy. Rozdanie kończy się, gdy nie można już przyjąć łapówki. Oblicz koszt trików, rozdziel kombinacje i oblicz sumę.

Różnice w punktacji

Każdy człowiek dla siebie Pinochle używa standardowego liczenia rąk, ale punkty za lewy oblicza w inny sposób, korzystając z wymienionych powyżej rang kart.

Opanowanie gry

Teraz masz narzędzia, aby dołączyć do legionu fanów Pinochle. To nie tylko zabawa, to nawyk na całe życie.

Często zadawane pytania dotyczące Pinochla

Kto wynalazł Pinochla?
Rozwinęła się w Europie z popularnej wówczas gry karcianej Bezique.

Jakie są podstawowe zasady?
Punkty przyznawane są za kombinacje i wykonywanie trików.

Jak naliczane są punkty?
Czy postawiłeś zakład? Zbieraj punkty od każdego przeciwnika. Przeszedł Twój zakład? Stracić punkty dla wszystkich. Nie zrealizowałeś zakładu w trakcie gry? Strać podwójne punkty na rzecz każdego przeciwnika za zakład (wymawiane „przynęta”).

Jak grać razem?
Istnieją dwie gry Pinochle. Była to niegdyś najpopularniejsza gra karciana dla dwóch graczy w Stanach Zjednoczonych.

Jak zostać dobrym graczem?
Nie polegaj na zamkniętym zakupie (lub kocie). Szansa, że ​​będzie tam odpowiednia karta do Twojej ręki, wynosi mniej niż 1 do 6. Obliczając potencjalne straty, załóż, że każdy przeciwnik zakryje Twoje przegrane lewy wysoką kartą.

попередня статтяJak napędzany parą Eol Clémenta Adera zmienił lotnictwo
наступна статтяUkryta architektura rzeczywistości: jak cząstki subatomowe budują wszechświat