W 1927 roku Akademia Sztuki i Nauki Filmowej nie myślała o złotej statuetce.
Założona w tym samym roku, organizacja była rozdrobniona. Miała kilka komisji pracujących w różnych obszarach. Pomysł wręczenia nagród wisiał w powietrzu. To nie był priorytet. Nie było tego nawet w bezpośrednim kalendarzu.
Potem przyszedł maj 1928.
Akademia ostatecznie zatwierdziła propozycje komisji. Zdecydowano o przyznaniu Oscarów za zasługi.
Ale to nie były byle jakie nagrody.
Dwanaście kategorii.
To była linia startu.
To tutaj rozpoczęła się historia pierwszych Oscarów, punkt zwrotny, który przesunął uwagę Hollywood na docenianie indywidualnej doskonałości. Przed tą zapowiedzią nie istniał żaden oficjalny mechanizm umożliwiający branży samodzielne składanie hołdu swoim bohaterom. Opóźnienie nie wynikało z braku zainteresowania, ale z biurokracji organizacyjnej.
Dlaczego to trwało tak długo?
Pierwsze lata upłynęły na tworzeniu konstrukcji. Ustalenie, kto może otrzymać nagrodę. Decydowanie, co liczy się jako „zasługa”.
W 1928 roku system był gotowy. Nagrody stały się faktem.
Pierwsza ceremonia odbyła się wkrótce potem, ale nasiona zostały zasiane w maju, kiedy zapadła decyzja. Historia Oscarów zaczyna się nie od wielkiej gali, ale od posiedzenia komisji i podjęcia decyzji o ujednoliceniu uznawania.
Dwanaście kategorii.
Trzeba było tego wszystkiego, żeby wszystko zmienić.
