Jeśli spędziłeś dzień na przeglądaniu klipów TMZ lub oglądaniu filmu Night Stalker, obraz prawdopodobnie jest wyraźny. To bractwo, które poluje na bogatych i sławnych za pomocą długich obiektywów. Wydawać by się mogło, że to serial wyłącznie dla mężczyzn. Dokładnie tak Tom Cruise i Selena Gomez otaczają się mężczyznami z aparatami za każdym razem, gdy wychodzą.
W tej dziedzinie dominują mężczyźni. Ale nie jest pusty. W okopach były też kobiety. Ich praca jest równie brutalna.
Dlaczego kobietom trudno jest zostać paparazzi?
Jennifer Buhl przez trzy lata pracowała jako paparazzi w południowej Kalifornii. Później napisała książkę Shooting Stars, w której opisała swoje doświadczenia. Jej rady dla aspirujących fotografek są surowe. Oczywiście wymagane są również umiejętności techniczne. Ważne jest, aby prawidłowo wykadrować ramę. Liczy się sposób, w jaki korzystasz z aparatu. Ale potrzebna jest także wiedza uliczna. Musisz przewidzieć, dokąd pójdą celebryci w następnej kolejności. Musisz wygrać ten wyścig na miejscu.
Ale kiedy stajesz się kobietą, zasady się zmieniają. Boole powiedział Cosmopolitan, że pracownice są traktowane jak druga kategoria. Od kolegów. Z tematów strzeleckich. Została popchnięta. Opluli ją. Inni fotografowie wypędzili ją z drogi. Większość z nich nie odezwała się nawet słowem.
Wrogość nie zawsze jest ukryta. W 2015 roku anonimowa fotografka próbowała sfotografować Kylie Jenner. Gwiazda rzeczywistości nie tylko ją zignorowała. Jenner nazwał tę kobietę wulgarnym obelgą. Powiedziała jej, że kobiet nie należy fotografować w hollywoodzkich klimatach.
Poruszanie się w mizoginistycznej branży
Stwarza to atmosferę, w którą trudno się włamać. Atmosfera wokół celebrytów jest agresywna. Często jest mizoginistką. Buhl powiedziała, że zna tylko kilka paparazzich, które obecnie pracują w Stanach Zjednoczonych. Używając poprawnej terminologii, nazywa się ich „paparazzi” (liczba pojedyncza – paparazzo, liczba mnoga – paparazzi; w języku włoskim liczba pojedyncza to paparazzo, liczba mnoga to paparazzi, ale w języku angielskim forma paparazzi jest często używana jako liczba mnoga, a w języku rosyjskim forma „paparazzi” jest często używana jako forma niezmienna lub „paparazzi” w liczbie mnogiej). Liczba ta jest wciąż zaskakująco niska.
„Aby pokonać konkurencję, potrzebujesz odrobiny sprytu i umiejętności przewidzenia następnego ruchu celu”.
Kultura branży nie ułatwia tego zadania. Tłum podążający za gwiazdami tworzy szczególny rodzaj chaosu. Dla kobiet ten chaos jest często osobisty. Spotykają się z prześladowaniami ze strony kolegów. Wyśmiewają ich celebryci, za filmowanie którym płacą.
Nie chodzi tylko o fotografię. To przetrwanie w takim środowisku jednocześnie z pracą.
Pochodzenie terminu #bugpaparazzi i jego wpływ na kulturę gwiazd
Trudno wyobrazić sobie świat bez nich. Te ciągłe wybuchy. Ci wrzeszczący fani. Rój kamer unosi się nad czerwonym dywanem jak wściekłe pszczoły. Nazywamy ich paparazzi. Ale co z samą nazwą? Jest to całkowicie wytwór wyobraźni reżysera.
Termin nie pochodzi ze slangu ulicznego ani włoskich związków prasowych. Nazwa pochodzi od postaci z arcydzieła Federico Felliniego z 1960 roku La Dolce Vita. Film ten stał się kamieniem milowym w historii kina. Zdefiniował całą epokę. Dał nam najbardziej znienawidzonych (i fascynujących) zawodowych myśliwych.
Dlaczego tytuł brzmi jak szum
Fellini chciał imienia, które będzie budziło niepokój. Potrzebował słów imitujących dźwięk szkodnika. Wybrał „paparazzich”. To jest onomatopeja. To brzmi jak pszczoła. Albo mucha. A może migawka aparatu klika szaleńczo. Ta postać jest fotografem plotkarskim. Podąża za gwiazdami. Narusza prywatność. Wymowa słowa odpowiada działaniu.
Jakie są pełne imiona bohaterów? Paparazzi. Liczba pojedyncza. Liczba mnoga to teraz „paparazzi”. Utknęło. Rozprzestrzenił się na wszystkie języki. Stał się czasownikiem. Ktoś „Paparazzi”. Dziś stało się jednym z najbardziej znanych słów na świecie.
Rzeczywistość kryjąca się za mitem
To jest punkt zwrotny. Prawdziwych paparazzi nie ma. Fellini to wymyślił. Reżyser wziął dźwięk i na nim zbudował karierę. Przed tą sceną fotografowie gwiazd byli po prostu „mediami” lub „fotografami”. Byli mniej agresywni. Mniej napiętnowani.
Twórczość Felliniego na nowo zdefiniowała relacje między publicznością a celebrytami. Fotografia staje się polowaniem. Sprawia, że prywatność jest luksusem. Słowo „paparazzi” nadal ma negatywną konotację. Tytuł oskarżamy o przestępstwo. Ale zbrodnia jest w scenariuszu.
Jak to na zawsze zmieniło popkulturę
Efekt był natychmiastowy. Wieść rozeszła się szybciej niż sam film. Stało się synonimem agresywnego dziennikarstwa gwiazd. Stworzyła klasę gwiazd, która nie może istnieć bez aparatów. Tworzy się pętla sprzężenia zwrotnego. Im bardziej jesteś sławny, tym więcej paparazzi będzie do ciebie przychodzić.
Dzisiaj porozmawiamy o etyce. Czy to jest stalking? Czy to część pracy? Czy to rozrywka? Odpowiedź zależy od tego, kogo zapytasz. Ale co z samymi słowami? To hołd złożony fikcyjnemu chrząszczowi. Wyimaginowany hałas. Postać fikcyjna. Naruszenie prywatności poprzez fikcję.
Nadal używamy tego słowa. Nadal nienawidzimy tego słowa. Nadal kochamy to słowo. Jest częścią struktury chwały. Chrząszcz, który z brzękiem przeszedł do historii. I nigdy nie odszedł.
