додому Technologia i nauka Technika i inżynieria Jak napędzany parą Eol Clémenta Adera zmienił lotnictwo

Jak napędzany parą Eol Clémenta Adera zmienił lotnictwo

0

Clément Ader nie tylko budował samoloty. Stworzył pierwszy samolot z napędem, który wystartował z ziemi, wykorzystując własną siłę pary. Ader, urodzony w Muret we Francji w 1841 r., a zmarły w Tuluzie w 1926 r., był inżynierem samoukiem, który nie czekał na pozwolenie. Nie posiadał wyższego wykształcenia. Ale miał marzenia i wiele zainteresowań.

Jeszcze zanim dotknął samolotu, zrobił już furorę w dziedzinie komunikacji. Wynalazł wczesne mikrofony i systemy nagłośnieniowe. Swoją reputację zbudował na rozmowach telefonicznych. Ale w 1876 roku opuścił bezpieczną posadę w Wydziale Mostów i Autostrad. Chciał się wzbogacić. Ale co ważniejsze, chciał latać.

W 1870 roku zaczął opracowywać balony na ogrzane powietrze. W 1873 roku zainteresował się lotami cięższymi od powietrza. Stworzył skrzydlate urządzenie, które nazwał „Ptakiem”. Wykonywał loty na uwięzi. Daleko nie odleciał. Ale to był początek.

Obecna praca rozpoczęła się w 1882 roku i trwała osiem lat ciężkiej pracy. Rezultatem był „Aeolus”. Jego nazwa pochodzi od greckiego boga wiatru. To jest bezogonowy jednopłat. Z maszyną parową. 11 sierpnia 1890 roku Ader otrzymał patent na swój model.

Sześć tygodni później nadszedł ten moment. 9 października 1890. „Aeolus” startuje. Przeleciał około 50 metrów (165 stóp) nad ziemią.

Czy to pierwszy lot w historii? Odpowiedź jest skomplikowana.

„Aeolus” nie był w stanie utrzymać lotu. To wymknęło się spod kontroli. To był skok. Odbić się. Był to jednak pierwszy raz, kiedy załogowy, napędzany pojazd wystartował z równego terenu bez użycia katapulty lub wzniesień. To rozróżnienie jest ważne. To na zawsze zmieniło trajektorię przemysłu lotniczego.

Ader twierdził, że drugi skok wykonał we wrześniu 1891 roku. Powiedział, że skok miał długość około 100 metrów (330 stóp). Większość historyków nie popiera tej wersji. Dowody są słabe. Pierwszy skok to konkretny fakt. Reszta to legenda.

Koniec ery skrzydeł Aderry

Armia francuska była cierpliwa, ale tylko do pewnego stopnia. W 1892 roku Minister Wojny poszedł na ustępstwa na rzecz Klemensa Aderre i przyznał mu pierwszą część ewentualnej dotacji w wysokości 650 000 franków. Cel był jasny: zbudować samolot. Była to wówczas ogromna suma, a jej rozdysponowanie pokazało, że władze uwierzyły w wizję Aderre’a, a przynajmniej w spektakl jego projektu.

Adair zainwestował własne środki w powstanie Avion II. Jednak model ten nigdy nie opuścił etapu rysowania w wykonalnej formie. Projekt został porzucony przed ukończeniem budowy.

Pod koniec 1897 roku uwaga skupiła się na Avionie III. Samolot był holowany wokół obozu wojskowego Satori w dniach 12 i 14 października, ale nie wystartował. Żadnego latania. Tylko koła na żwirze i silnik walczący z grawitacją.

Oficjalny raport był jednak zaskakująco łagodny. Według świadków samolot jeszcze nie wystartował. Nie żądali jednak przerwania eksperymentu. Zamiast tego zalecono kontynuowanie testów. Było to potwierdzeniem możliwości błędu. Wskazywało to, że problem może mieć podłoże mechaniczne, a nie koncepcyjne.

Sygnał ten pozostał niezauważony.

Urzędnicy widzieli wystarczająco dużo. Patrzyli, jak Avion III toczy się po ziemi. Przeczytali raport, w którym zalecono dalsze badania. Postanowili efektywniej wydać swoje pieniądze gdzie indziej. Dotacja się wyczerpała. Projekt zatrzymał się.

To nie był dramatyczny wypadek. To nie był skandal. To było po prostu zamykanie drzwi. Adair sięgnął nieba. Wojsko się odwróciło.

Roszczenie dotyczące lotu z 1897 r. nie zostało potwierdzone

Minęło dziewięć lat, odkąd pierwszy lot cięższego od powietrza statku powietrznego w Europie przyciągnął uwagę wszystkich. 14 października 1897 roku Claude Adair zgłosił lot Avionem III na wysokość 90 metrów (około 300 stóp). To brzmi jak zwycięstwo.

Relacje naocznych świadków mówią jednak co innego. Koła oderwały się od ziemi. Następnie samolot natychmiast się rozbił.

Wstępne raporty z tamtego czasu zignorowały wypadek. Nacisk położono na start, a nie lądowanie. To pominięcie jest znaczące. Później niektórzy historycy lotnictwa zaczęli przypisywać ten lot Adairowi. Widzieli sukces tam, gdzie inni widzieli porażkę.

Ta historia przetrwała po II wojnie światowej. Następnie rozpoczęło się dokładne badanie faktów. Materiały te badali słynny francuski historyk lotnictwa Charles Dollfus i brytyjski historyk lotnictwa C. H. Gibbs Smith. Nie tylko wątpili w twierdzenia dotyczące lotów w 1891 r., ale także je obalili.

Ich badania pokazują, że niewiele jest dowodów na poparcie twierdzeń Adaira na temat lotów w latach 1891 i 1897. Mit pierwszego lotu w Europie, oparty na wybiórczej pamięci i milczeniu, upada pod naporem elementarnego rygoru historycznego.

Adair chciał być pierwszy. Otrzymał owację na stojąco. Historia odkryła prawdę.

Exit mobile version