Naukowcy przeprowadzający kontrolowany eksperyment w Zatoce Meksykańskiej wykazali, że dodanie substancji alkalicznych do wody morskiej może skutecznie usunąć dwutlenek węgla z atmosfery bez powodowania znaczących szkód w ekosystemach morskich. Test przeprowadzony w sierpniu 2025 roku polegał na wpuszczeniu do oceanu 65 000 litrów wodorotlenku sodu – związku zasadowego – w celu zwiększenia jego zdolności do pochłaniania CO2.
Eksperyment i wyniki wstępne
Badanie prowadzone przez Adama Subhasa z Instytutu Oceanograficznego Woods Hole potwierdziło, że dodatkowa zasadowość zwiększa absorpcję CO2. W ciągu czterech dni w ramach eksperymentu usunięto od 2 do 10 ton CO2, a szacunki wskazują na potencjalne całkowite usunięcie do 50 ton. Co najważniejsze, monitorowanie nie wykazało znaczącego negatywnego wpływu na organizmy morskie, w tym plankton, larwy ryb i larwy homarów. Zespół wykorzystał barwnik rodaminę do śledzenia dyspersji roztworu zasadowego przy użyciu danych satelitarnych, czujników i podwodnych szybowców.
Ślad węglowy netto pozostaje kwestią otwartą
Jednakże kluczowe pytanie pozostaje bez odpowiedzi: całkowita emisja powstająca w wyniku produkcji i transportu wodorotlenku sodu. Subha przyznaje, że nie zostało to jeszcze obliczone, co oznacza, że obecnie nie jest jasne, czy eksperyment doprowadził do redukcji netto emisji CO2. Ocena tego będzie kluczowym obszarem przyszłych badań, ponieważ proces będzie musiał być naprawdę ujemny pod względem emisji dwutlenku węgla, aby był opłacalny.
Dlaczego zasadowość oceanów ma znaczenie
Oceany pochłaniają już około 25% emisji CO2 spowodowanej przez człowieka, ale ma to swoją cenę: zwiększona kwasowość oceanów. Kiedy CO2 rozpuszcza się w wodzie morskiej, tworzy się kwas węglowy, który zagraża życiu morskiemu poprzez rozpuszczanie muszli i zmniejszenie zdolności pochłaniania CO2. Zwiększona zasadowość oceanów (OAE) ma na celu odwrócenie tego procesu, zwiększając zdolność oceanu do zatrzymywania większej ilości CO2.
Rozwijający się obszar z zainteresowaniem sektora prywatnego
Naukowcy badają kilka metod OAE, w tym dodawanie wodorotlenku magnezu do ścieków, rozprowadzanie pokruszonego oliwinu wzdłuż wybrzeży i oczyszczanie wody morskiej w zakładach lądowych. Niektóre firmy już sprzedają kredyty węglowe w oparciu o te podejścia, pobudzając popyt na niezależne, niekomercyjne badania, takie jak te przeprowadzone przez zespół Subhas.
Interakcja z interesariuszami i przechowywanie długoterminowe
Zespół potraktował priorytetowo współpracę ze społeczeństwem, zwłaszcza lokalnymi społecznościami rybackimi, poprzez dwustronny dialog w celu rozwiązania problemów. Rozproszona zasadowość przekształca uwięziony CO2 w jony wodorowęglanowe, stabilną formę węgla, która, jak się oczekuje, pozostanie zamknięta przez dziesiątki tysięcy lat. W przeciwieństwie do niektórych metod usuwania węgla, które wymagają oddzielnego składowania, OAE integruje wychwytywanie i składowanie w jednym kroku.
„To jedna z najbardziej niezawodnych form usuwania węgla” – mówi Subhas.
Wyniki sugerują, że OAE może być cennym narzędziem w walce ze zmianami klimatycznymi, chociaż dalsze badania są niezbędne, aby zapewnić jego długoterminową skuteczność i zminimalizować potencjalne niezamierzone konsekwencje.
