Naukowcy odkryli związek między wyższym poziomem teobrominy, związku występującego w kakao i ciemnej czekoladzie, a opóźnionym procesem starzenia epigenetycznego u ludzi. Badanie prowadzone pod kierunkiem naukowców z King’s College w Londynie sugeruje, że teobromina może odgrywać rolę w utrzymaniu młodzieńczego funkcjonowania biologicznego.
Kluczowe wnioski i szczegóły badania
Zespół badawczy przeanalizował dane z dwóch dużych europejskich kohort: 509 osób z TwinsUK i 1160 z KORA. Uczestnicy z wyższym poziomem teobrominy we krwi mieli niższy wiek biologiczny w porównaniu z wiekiem chronologicznym. Oceniono to za pomocą dwóch głównych metod:
- Analiza metylacji DNA: Mierzy zmiany chemiczne w DNA w celu oceny tempa starzenia.
- Oszacowanie długości telomerów: oszacuj długość czapeczek ochronnych na chromosomach, które skracają się wraz z wiekiem.
Warto zauważyć, że obserwowany efekt był specyficzny dla teobrominy ; inne metabolity występujące w kakao i kawie nie wykazały takiego samego związku.
Dlaczego to ma znaczenie: wyłaniająca się dziedzina starzenia się epigenetycznego
Wyniki badania uzupełniają coraz większą liczbę dowodów na temat starzenia się epigenetycznego, które skupiają się na tym, jak czynniki stylu życia i narażenie środowiskowe wpływają na ekspresję genów bez zmiany podstawowej sekwencji DNA. Zrozumienie tych interakcji ma kluczowe znaczenie w opracowaniu interwencji, które mogą spowolnić lub nawet odwrócić proces starzenia się. Szczególnie intrygujący jest fakt, że naturalnie występujący związek w powszechnie spożywanym produkcie, takim jak gorzka czekolada, wykazuje tak silne powiązanie.
Poprzednie badania na organizmach modelowych wskazały już na przedłużające życie właściwości teobrominy, a badania obserwacyjne na ludziach powiązały spożycie teobrominy z poprawą wyników zdrowotnych. To nowe badanie dostarcza dalszych dowodów, chociaż dokładne mechanizmy molekularne pozostają niejasne.
Implikacje i dalsze badania
„Nie twierdzimy, że ludzie powinni jeść więcej ciemnej czekolady, ale to badanie może pomóc nam zrozumieć, w jaki sposób codzienne jedzenie może zawierać wskazówki pozwalające na zdrowsze i dłuższe życie” – stwierdziła profesor Jordana Bell, starsza autorka badania. Naukowcy podkreślają, że potrzebne są dalsze badania, aby określić, w jaki sposób teobromina wchodzi w interakcję z epigenomem i czy można ją stosować w interwencjach przeciwstarzeniowych.
„Takie podejście może doprowadzić nas do ważnych odkryć w dziedzinie starzenia się i, szerzej, rzadkich i powszechnych chorób” – dodał dr Rami Saad, główny autor badania.
Wyniki, opublikowane 10 grudnia w czasopiśmie Aging, podkreślają potencjalną wartość analiz populacyjnych w gerontologii i genetyce. Wzmacniają także pogląd, że powszechnie stosowane składniki diety mogą zawierać niewykryte korzyści biologiczne.
Ostatecznie to badanie uwydatnia złożony związek między dietą, genetyką i procesem starzenia, co wymaga dalszych badań szlaków molekularnych decydujących o długowieczności.
