Nowo odkryta asteroida, oznaczona jako 2025 MN45, bije wszelkie dotychczasowe rekordy prędkości obrotowej. Obiekt kosmiczny dokonuje pełnego obrotu w zaledwie 112 sekund – szybciej niż jakakolwiek wcześniej zaobserwowana asteroida tej wielkości. Odkrycie to, możliwe dzięki Obserwatorium Very K. Rubin w Chile, dostarcza nowych, kluczowych informacji na temat składu asteroid i wczesnej historii naszego Układu Słonecznego.
Niezrównana prędkość obrotowa
Prędkość obrotu asteroidy jest niesamowita. Poprzedni rekordziści kręcili się od około 30 minut do godziny. 2025 MN45 wiruje ponad 30 razy szybciej, co czyni ją wartością odstającą wśród znanych planetoid o średnicy większej niż 500 metrów. Astronomowie uważają, że jego integralność strukturalna zależy od tego, czy jest zbudowana z litej skały, w przeciwnym razie rozpadłaby się pod wpływem tak ekstremalnej siły odśrodkowej.
Rola Obserwatorium Very K. Rubin
Ten przełom jest w dużej mierze zasługą pracy Obserwatorium Rubina, które systematycznie fotografuje całe południowe niebo co kilka nocy przez okres 10 lat. Ta bezprecedensowa zdolność obserwacyjna pozwoliła naukowcom zidentyfikować i zmierzyć okresy rotacji tysięcy nieznanych wcześniej asteroid. Początkowy zbiór danych, opublikowany w czerwcu, zawierał ponad 2100 obiektów Układu Słonecznego, z czego 90% to całkowicie nowe odkrycia.
Dlaczego prędkość obrotu jest ważna
Pomiar prędkości wirowania asteroid nie dotyczy tylko prędkości; ujawnia to ważne informacje na temat ich wewnętrznej struktury. Szybszy obrót oznacza większą wytrzymałość konstrukcyjną. Większość dużych asteroid to luźne skupiska gruzu, które rozpadłyby się, gdyby obracały się zbyt szybko. Fakt, że 2025 MN45 i inne mu podobne potrafią zachować swoją integralność przy dużych prędkościach, sugeruje, że są wykonane z gęstego, twardego materiału, takiego jak skała lub glina.
Implikacje dla historii Układu Słonecznego
Szesnaście asteroid odkrytych przez Obserwatorium Rubina wykazuje nieoczekiwanie duże prędkości obrotowe, w tym trzy, które wirują szybciej niż raz na pięć minut. Sugeruje to, że w pasie asteroid pomiędzy Marsem a Jowiszem może znajdować się potencjalnie duża liczba takich „szybkich rotatorów”. Te asteroidy mogą być fragmentami większych ciał macierzystych zniszczonych podczas starożytnych zderzeń, co pozwoliło zachować pierwotną materię wczesnego Układu Słonecznego.
„Prędkość obrotu to jeden z niewielu sposobów, w jakie możemy dowiedzieć się o wewnętrznej sile, składzie i historii uderzeń asteroid” – wyjaśnia astronom Sarah Greenstreet, podkreślając wartość tych badań.
Ostatecznie zrozumienie różnorodności asteroid takich jak 2025 MN45 pomoże astronomom zrekonstruować chaotyczne wydarzenia, które miliardy lat temu ukształtowały nasz Układ Słoneczny. Dalsze obserwacje z Obserwatorium Rubina niewątpliwie odkryją więcej tych fascynujących obiektów, pogłębiając naszą wiedzę na temat ciał niebieskich krążących wokół naszego Słońca.
