Granica między chorobą psychiczną a brutalną przestępczością często się zaciera, zwłaszcza gdy psychoza skłania ludzi do atakowania najbliższych. Doświadczenie Cohena Milesa-Rath’a ilustruje niepokojący, choć niedoceniany wzorzec: wybuchy przemocy spowodowane poważną chorobą psychiczną, zwłaszcza w rodzinie.
Limit cierpliwości
Samo zdarzenie było brutalne i szybkie. Złudzenie – wiara, że jego ojciec był opętany przez demony – skłoniło Cohena do zaatakowania go nożem. W wyniku bójki Cohen odgryzł ojcu ucho i poderżnął mu gardło. Atak nie był śmiertelny, ale spowodował postawienie zarzutów o przestępstwo i zakaz zbliżania się, co trwale zniszczyło ich związek.
Nie był to odosobniony przypadek. W Stanach Zjednoczonych każdego roku dochodzi do około 300 morderstw popełnianych przez dzieci na rodzicach, co stanowi około 2% wszystkich morderstw. Znaczna część tych przypadków dotyczy młodych mężczyzn cierpiących na nieleczoną psychozę, którzy są zdani na wsparcie rodziców. Ludzie, którzy powinni być ratunkiem, mogą stać się celem, gdy zwycięży paranoja i urojenia.
Dlaczego to jest ważne
Brutalna rzeczywistość jest taka, że ciężka choroba psychiczna może przerodzić się w skrajną przemoc, jeśli zostanie zignorowana. Tragedia polega nie tylko na samym czynu, ale na awarii systemów, które mają temu zapobiegać. Dostęp do opieki psychiatrycznej jest często niewystarczający, szczególnie dla tych, którzy jej najbardziej potrzebują: młodych ludzi, których objawy uniemożliwiają im pracę lub naukę. Zmusza ich to do polegania na rodzinie, gdzie złudzenia mogą zamienić wsparcie w postrzegane zagrożenie.
Głównym problemem jest brak wczesnej interwencji i konsekwentnego leczenia. Dopóki zdrowie psychiczne nie będzie traktowane z taką samą powagą jak zdrowie fizyczne, te wybuchy przemocy będą nadal ponurym i przewidywalnym skutkiem. Ten cykl nie zostanie przerwany, dopóki nie rozpoznamy bezpośredniego związku między nieleczoną psychozą a możliwością wystąpienia tragicznej przemocy.
