Znaczący rozbłysk słoneczny miał miejsce na Słońcu 30 listopada, powodując tymczasową przerwę w odbiorze sygnału radiowego w Australii i niektórych częściach Azji Południowo-Wschodniej. Rozbłysk, sklasyfikowany jako X1.9 – najsilniejsza kategoria – osiągnął szczyt o 9:49 czasu wschodniego (EST) i pochodził z nowo powstającej plamy słonecznej AR429.
Bezpośrednią konsekwencją było zakłócenie łączności radiowej wysokiej częstotliwości, istotnej dla lotnictwa, transportu morskiego i służb ratunkowych. Chociaż sam rozbłysk szybko opadł, wykryto towarzyszący mu koronalny wyrzut masy (CME) – masywny wyrzut plazmy słonecznej – ale obecne modele wskazują, że nie jest on skierowany bezpośrednio w Ziemię.
Jednak bardziej niepokojącym zjawiskiem jest pojawienie się masywnej i złożonej gromady plam słonecznych AR4294. Obszar ten jest tak duży i niestabilny magnetycznie, że Narodowa Administracja Oceaniczna i Atmosferyczna (NOAA) podzieliła go na trzy osobne, ponumerowane grupy. AR4294 spowodował już kilka rozbłysków klasy X w ciągu ostatniego miesiąca i nadal rośnie, gdy krąży wokół Ziemi.
Prognozy NOAA przewidują duże prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych rozbłysków klasy M (o umiarkowanej sile) i umiarkowane prawdopodobieństwo dodatkowych rozbłysków klasy X w nadchodzących dniach (1-3 grudnia). Chociaż obecnie nie ma bezpośredniego zagrożenia CME, rosnąca aktywność AR4294 może szybko zmienić tę perspektywę.
Oczekuje się, że oprócz natychmiastowych rozbłysków strumień dziur koronalnych będzie powodować niewielkie zaburzenia geomagnetyczne (poziom G1) około 3 grudnia, potencjalnie prowadząc do niewielkich zakłóceń w pracy satelitów i sieci energetycznych.
Aktywność słoneczna ma charakter cykliczny, ale wielkość i złożoność AR4294 sugeruje, że okres wzmożonej aktywności rozbłysków słonecznych będzie prawdopodobnie kontynuowany w nadchodzących tygodniach, co wymaga ciągłego monitorowania przez agencje pogody kosmicznej.
