Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Wisconsin pokazują, że ograniczenie spożycia niezbędnego aminokwasu izoleucyny może znacząco wydłużyć życie i poprawić zdrowie myszy. Badanie opublikowane w czasopiśmie Cell Metabolism wykazało, że ograniczenie izoleucyny zwiększyło długość życia samców myszy o 33% i samic o 7%, poprawiając jednocześnie zdrowie metaboliczne i zmniejszając słabość związaną z wiekiem.
Rola izoleucyny w procesie starzenia
Izoleucyna jest jednym z trzech aminokwasów rozgałęzionych (BCAA) niezbędnych do syntezy białek. Choć jest niezbędna do przeżycia, nadmierne spożycie może przyspieszyć proces starzenia. Poprzednie badania powiązały wyższe spożycie izoleucyny z gorszym zdrowiem metabolicznym ludzi, co wskazuje na potencjalny związek między dietą a długowiecznością. Celem nowego badania było wyizolowanie wpływu ograniczenia izoleucyny na długość życia i ogólny stan zdrowia.
Metodologia badań i kluczowe wnioski
Naukowcy karmili zróżnicowane genetycznie myszy jedną z trzech diet: standardową dietą kontrolną, dietą o obniżonej zawartości aminokwasów lub dietą ubogą w izoleucynę. Myszom dano swobodny dostęp do przypisanej żywności w wieku odpowiadającym 30 latom ludzkim. Wyniki były dramatyczne: myszy na diecie o niskiej zawartości izoleucyny żyły dłużej, utrzymywały niższą wagę pomimo wyższego spożycia kalorii i wykazały poprawę w zakresie 26 wskaźników zdrowotnych, w tym siły mięśni, poziomu cukru we krwi i zmniejszonego powiększenia prostaty u samców.
„Różne składniki Twojej diety mają wartość i wpływ wykraczający poza ich funkcję kalorii” – wyjaśnił endokrynolog Dudley Lamming, główny badacz badania. „Zagłębiamy się w jeden składnik, którego wiele osób może spożywać w nadmiarze”.
Konsekwencje dla zdrowia ludzkiego
Chociaż jest to obiecujące, przełożenie tych wyników na ludzi jest trudne. Samo zmniejszenie spożycia białka nie jest realnym rozwiązaniem, ponieważ może mieć negatywne konsekwencje. Naukowcy sugerują, że optymalizacja diety – wybór zdrowszej żywności – może być bardziej praktycznym podejściem do zmniejszania spożycia izoleucyny.
Badanie stwarza możliwość opracowania interwencji farmaceutycznych, takich jak lek blokujący izoleucynę, aby naśladować obserwowane działanie przeciwstarzeniowe. Jednakże potrzebne są dalsze badania w celu określenia optymalnego poziomu izoleucyny dla ludzi i uwzględnienia różnic indywidualnych.
Podsumowując, ograniczenie izoleucyny wykazuje znaczny potencjał przeciwstarzeniowy u myszy, co skłania do dalszych badań nad jego rolą w długowieczności człowieka. Odkrycia podkreślają znaczenie składu diety wykraczającego poza zwykłe spożycie kalorii, otwierając nowe możliwości interwencji mających na celu przedłużenie zdrowego życia.
