NASA przygotowuje się do wystrzelenia misji Artemis II – przełomowego 10-dniowego lotu z czterema astronautami na pokładzie, który okrąży Księżyc i powróci na Ziemię. Będzie to pierwsza załogowa misja poza orbitę Ziemi od 1972 roku, która posłuży jako ważny test dla przyszłych lądowań na Księżycu planowanych na koniec tej dekady. Misja nie dotyczy tylko technologii, ale także przywrócenia zainteresowania społeczeństwa przestrzenią kosmiczną i udowodnienia, że załogowa eksploracja kosmosu jest możliwa.
Załoga i cel
W skład załogi Artemis II wchodzą Reed Wiseman, Victor Glover, Christina Koch (wszyscy astronauci NASA) i Jeremy Hansen z Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej. Ich głównym zadaniem jest testowanie systemów podtrzymywania życia, nawigacji, komunikacji i lotów w przestrzeń kosmiczną statku kosmicznego Orion. Chociaż sama podróż nie obejmuje lądowania na Księżycu, pozwoli przetestować statek kosmiczny i jego systemy do granic możliwości w oczekiwaniu na bardziej ambitne misje księżycowe.
Wystrzelenie i orbita początkowa (dni 1–2)
Misja ma wystartować za pomocą potężnej rakiety NASA Space Launch System (SLS), która generuje ciąg o wartości ponad 8,8 miliona funtów. W ciągu ośmiu minut od startu rakieta wyrzuci dopalacze i człon główny, umieszczając Oriona na początkowej orbicie okołoziemskiej. Stamtąd statek kosmiczny wkracza na wysoce eliptyczną orbitę, umożliwiając załodze szybki powrót w sytuacji awaryjnej. Następnie załoga będzie ręcznie sprawdzać krytyczne systemy, w tym komunikację i podtrzymywanie życia, na orbicie okołoziemskiej.
Przyspieszenie międzyksiężycowe i przestrzeń kosmiczna (dni 2–5)
Drugiego dnia Orion uruchomi swój główny silnik w ramach manewru zwanego doładowaniem przezksiężycowym (TLI). Impuls ten wyśle statek kosmiczny na czterodniową trajektorię w stronę Księżyca. Trasa ma na celu wykorzystanie sił grawitacyjnych do naturalnego powrotu, co oznacza, że statek kosmiczny okrąży Księżyc i powróci na Ziemię, nawet jeśli kolejne spalanie silnika nie powiedzie się. Astronauta Koch zauważa, że impuls TLI jest również w rzeczywistości impulsem deorbitacyjnym, co podkreśla nieodłączne ryzyko i wymaganą precyzję. Gdy Orion oddala się od Ziemi, załoga przeprowadzi kontrole systemu, procedury awaryjne i testy radiacyjne.
Przelot Księżyca i obserwacje z odległej strony (dzień 6)
Orion przeleci na odległość od 6400 do 9600 kilometrów od powierzchni Księżyca, zapewniając załodze spektakularne widoki. Na tym etapie statek kosmiczny chwilowo utraci kontakt z Ziemią, gdy będzie przechodził za Księżycem, umożliwiając obserwację i fotografowanie jego niewidocznej strony. To właśnie wtedy załoga będzie mogła pobić rekord odległości ustanowiony podczas misji Apollo 13, podróżując dalej od Ziemi niż ktokolwiek wcześniej.
Powrót na Ziemię (dni 7–10)
Po okrążeniu Księżyca Orion powróci na Ziemię, korzystając z grawitacji. Załoga będzie kontynuować testowanie systemów, w tym ćwiczenia w locie ręcznym i dalsze oceny ochrony przed promieniowaniem. Gdy statek kosmiczny zbliży się do Ziemi, moduł serwisowy zostanie odłączony i spalony w atmosferze, a jedynie kapsuła załogi będzie mogła ponownie wejść do atmosfery. Orion wejdzie w atmosferę z ekstremalną prędkością, nagrzewając się do 1648°C, po czym wypuści spadochrony w celu wodowania u wybrzeży San Diego w Kalifornii. Zespoły ratownicze Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych odzyskają kapsułę i załogę w ciągu kilku godzin.
Artemis II to nie tylko przełom technologiczny, ale także symboliczny krok naprzód w eksploracji kosmosu przez człowieka. Udowadniając niezawodność Oriona i jego systemów, NASA kładzie podwaliny pod trwałą obecność na Księżycu, a ostatecznie misje poza nim.
