Ziemia doświadcza obecnie największej utraty różnorodności biologicznej od wyginięcia dinozaurów. Do tego jasnego wniosku prowadzi raport Living Planet z 2006 roku. To nie tylko duży nagłówek. Jest to miara braku przestrzeni życiowej na Ziemi.
Jeśli spojrzeć na liczby, skala problemu staje się jasna. Liczba gatunków lądowych zmniejszyła się o 31%. Populacje słodkowodne spadły o 28%. Liczba gatunków morskich spadła o 27%. W latach 1979–2003 populacja dzikich zwierząt na całym świecie spadła o około jedną trzecią. WWF nie przyjmuje żadnych założeń dotyczących tych danych. Prześledzili stan zdrowia 1300 określonych gatunków zwierząt na całym świecie i obliczyli Indeks Żyjącej Planety. Dane są zimne, spójne i dość szokujące.
Utrata siedlisk
Lasy tropikalne to najbogatszy w gatunki ekosystem na Ziemi. To oni są także najbardziej zagrożeni. Główny czynnik jest tutaj oczywisty: wylesianie. Wycięto lasy, aby stworzyć pola uprawne i pastwiska dla zwierząt gospodarskich. Jest to bezpośredni kompromis pomiędzy krótkoterminową produkcją żywności a długoterminowym przetrwaniem biologicznym.
W Europie zagrożenia wyglądają inaczej, ale niosą ze sobą taką samą dotkliwość konsekwencji. Rzeki i jeziora tracą zdolność do podtrzymywania życia. Zanieczyszczenia zatykają drogi wodne. Tamy niszczą siedliska, przez które migrują i rozmnażają się ryby i inne organizmy wodne. Bariery betonowe i chemiczne niszczą ekosystemy, które ewoluowały przez tysiące lat.
Nadwyżka o 25%
WWF wydało szersze ostrzeżenie, które wykracza poza wycinanie drzew i zanieczyszczenie dróg wodnych. Mówimy o ogromnej ilości zasobów, które zużywamy: ropy, gazu, węgla, drewna. Tempo, w jakim zużywamy te zasoby naturalne, niszczy siedliska niezbędne do ich utrzymania.
Matematyka tego zużycia sprawia, że sytuacja jest tak trudna do rozwiązania. Korzystamy nie tylko z tego, co oferuje Ziemia. Przekroczyliśmy już naturalną nośność Ziemi o 25%. Zaciągamy pożyczki w przyszłości, ale możemy nie mieć środków finansowych na spłatę długu.
Dlaczego w dalszym ciągu żyjemy ponad stan? Infrastruktura współczesnego życia opiera się na wydobywaniu zasobów. Zmiana tego wymaga czegoś więcej niż tylko świadomości. Konieczna jest dogłębna ponowna ocena wartości lasów i wykarczowanych gruntów. Indeks Living Planet nie kłamie. Pytanie, czy będziemy słuchać, zanim nastąpi kolejna ćwiartkowa obniżka.