De maan, waarvan lang werd gedacht dat deze geologisch statisch was, blijft wetenschappers verrassen met bewijs van recente veranderingen. NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) heeft een nieuwe inslagkrater ontdekt, die vanwege zijn kleine formaat informeel een ‘sproet’ wordt genoemd, wat aantoont dat het maanoppervlak op menselijke tijdschalen actief blijft. Deze ontdekking onderstreept het belang van het voortdurend in kaart brengen en monitoren van de maan terwijl de mensheid zich voorbereidt op een terugkeer naar het oppervlak.
Identificatie van de nieuwe krater
De krater, met een diameter van ongeveer 22 meter, werd ergens tussen december 2009 en december 2012 gevormd. Hij bevindt zich in de buurt van de Römer-krater, een bekend kenmerk van het maanlandschap. Het Lunar Reconnaissance Orbiter Camera (LROC)-team van de LRO identificeerde het door voor-en-na-beelden met hoge resolutie te vergelijken, een techniek die meer dan 200 nieuwe inslagkraters heeft onthuld sinds de LRO-missie in 2009 begon.
Waarom nieuwe kraters belangrijk zijn
De ontdekking van nieuwe kraters is meer dan een eenvoudige catalogiseringsoefening. Het bevestigt dat de maan niet zomaar een dode rots in de ruimte is: hij wordt nog steeds gebombardeerd door micrometeoroïden en groter puin. Dit heeft cruciale implicaties voor toekomstige maanmissies.
- Veiligheid: Landingszones moeten grondig in kaart worden gebracht om onverwachte gevaren te voorkomen. Een nieuwe krater, zelfs een kleine, kan een risico vormen voor apparatuur of astronauten.
- Wetenschappelijk inzicht: Door de snelheid van kratervorming te volgen, kunnen wetenschappers de stroom van impactors in het binnenste zonnestelsel begrijpen.
- Maan-evolutie: De helderheid van nieuw gevormde kraters, zichtbaar als “zonnestraalvormige” stralen van uitgestoten materiaal, vervaagt na verloop van tijd als gevolg van verwering in de ruimte. Het monitoren van deze stralen geeft inzicht in hoe het maanoppervlak in de loop der jaren en decennia verandert.
Recente maanactiviteit
De LRO heeft eerder andere recente gebeurtenissen gedocumenteerd, waaronder de crash van de Russische Luna 25-lander in 2023, waarbij een door mensen gemaakte krater ontstond. Deze gebeurtenissen benadrukken het dynamische karakter van de maan, ook al lijkt deze vanaf de aarde sereen.
Het Artemis-programma en toekomstige verkenning
Het Artemis-programma van NASA is van plan om binnen tien jaar mensen terug te brengen naar de maan nabij de zuidpool. De veiligheid van landingsplaatsen heeft de hoogste prioriteit en vereist gedetailleerde kennis van het terrein, de lichtomstandigheden, communicatietoegang en zelfs seismische activiteit. Hoe meer wetenschappers leren over het steeds veranderende oppervlak van de maan, hoe beter ze voorbereid zullen zijn op een duurzame aanwezigheid daar.
De ontdekking van deze nieuwe krater herinnert ons eraan dat de maan geen statisch lichaam is en dat voortdurende monitoring essentieel is voor een veilige en succesvolle verkenning van de maan.
Deze nieuwste ontdekking versterkt de behoefte aan voortdurende maanverkenning terwijl de mensheid zich voorbereidt op een langdurige aanwezigheid buiten de aarde.
