Onderzoekers hebben een verband gevonden tussen hogere niveaus van theobromine – een verbinding die voorkomt in cacao en pure chocolade – en langzamere epigenetische veroudering bij mensen. Het onderzoek, uitgevoerd door wetenschappers van King’s College London, suggereert dat theobromine een rol kan spelen bij het behouden van de jeugdige biologische functie.
Belangrijkste bevindingen en studiedetails
Het onderzoeksteam analyseerde gegevens van twee grote Europese cohorten: 509 individuen van TwinsUK en 1.160 van KORA. Deelnemers met hogere circulerende niveaus van theobromine vertoonden een lagere biologische leeftijd vergeleken met hun chronologische leeftijd. Dit werd beoordeeld met behulp van twee primaire methoden:
- DNA-methylatieanalyse: Het meten van chemische veranderingen in DNA om de verouderingssnelheid te schatten.
- Telomeerlengtebeoordeling: Evaluatie van de lengte van beschermkapjes op chromosomen, die met de leeftijd korter worden.
Het waargenomen effect leek met name specifiek te zijn voor theobromine ; andere metabolieten in cacao en koffie vertoonden niet hetzelfde verband.
Waarom dit ertoe doet: het groeiende veld van epigenetische veroudering
De bevindingen van het onderzoek dragen bij aan het groeiende aantal onderzoeken naar epigenetische veroudering, dat zich richt op hoe levensstijlfactoren en blootstelling aan de omgeving de genexpressie beïnvloeden zonder de onderliggende DNA-sequentie te veranderen. Het begrijpen van deze interacties is van cruciaal belang voor het ontwikkelen van interventies die de leeftijdsgerelateerde achteruitgang kunnen vertragen of zelfs omkeren. Het feit dat een natuurlijk voorkomende verbinding in een veel geconsumeerd voedsel als pure chocolade zo’n sterke associatie vertoont, is bijzonder intrigerend.
Eerdere studies bij modelorganismen hebben al gewezen op de levensduurverlengende eigenschappen van theobromine, terwijl observationele studies bij mensen de inname van theobromine in verband hebben gebracht met betere gezondheidsresultaten. Dit nieuwe onderzoek biedt verdere ondersteuning, hoewel de exacte moleculaire mechanismen onduidelijk blijven.
Implicaties en toekomstig onderzoek
“Hoewel we niet zeggen dat mensen meer pure chocolade moeten eten, kan dit onderzoek ons helpen begrijpen hoe alledaagse voedingsmiddelen aanwijzingen kunnen bevatten voor een gezonder en langer leven”, aldus professor Jordana Bell, een senior auteur van het onderzoek. Onderzoekers benadrukken dat aanvullend onderzoek nodig is om te bepalen hoe theobromine interageert met het epigenoom en of het kan worden gebruikt voor antiverouderingsinterventies.
“Deze aanpak zou ons kunnen leiden tot belangrijke ontdekkingen in de richting van veroudering, en verder, in veel voorkomende en zeldzame ziekten”, voegde Dr. Ramy Saad, hoofdauteur van de studie, eraan toe.
De bevindingen, gepubliceerd op 10 december in het tijdschrift Aging, benadrukken de potentiële waarde van analyses op populatieniveau op het gebied van veroudering en genetica. Ze versterken ook het idee dat gewone voedingsverbindingen onaangeboorde biologische voordelen kunnen bieden.
Uiteindelijk onderstreept dit onderzoek de complexe wisselwerking tussen voeding, genetica en het verouderingsproces, en dringt aan op verder onderzoek naar de moleculaire mechanismen die een lang leven bevorderen.
