Een opvallend beeld vrijgegeven door NASA op Valentijnsdag 2025 toont een natuurlijk voorkomend, hartvormig zoutmeer in Argentinië. De formatie, bekend als Salinas Las Barrancas of Laguna de Salinas Chicas, vertoont een levendig roze tint als gevolg van unieke biologische omstandigheden.
De geografie en mijnbouw van Las Barrancas
Het meer ligt ongeveer 53 kilometer ten westen van Bahía Blanca in de provincie Buenos Aires en beslaat op het breedste punt ongeveer 9 kilometer. Het is een ondiep bassin dat zich vult met regenwater, dat snel verdampt onder intens zonlicht, waardoor uitgestrekte zoutvlakten achterblijven. Deze flats worden actief gewonnen door lokale arbeiders, die tweemaal per jaar tot 330.000 ton zout winnen. Volgens een rapport uit 2019 van de Argentijnse nieuwssite La Nación is deze praktijk duurzaam, waarbij experts voorspellen dat mijnbouw nog eens 5000 jaar levensvatbaar zal zijn.
Het mijnbouwproces is grotendeels handmatig: arbeiders schrapen zout van het oppervlak met basisgereedschap en nemen voorzorgsmaatregelen tegen de harde schittering van de kristallen. Zoals een arbeider tegen La Nación zei: “Het zout wordt een deel van je leven… je raakt eraan gewend dat je niet meer kunt zien.” Dit illustreert de diepe verbinding tussen de lokale gemeenschap en de hulpbron.
De wetenschap achter de roze kleur
De ongebruikelijke roze kleur van het meer wordt veroorzaakt door een delicaat evenwicht tussen micro-organismen. Bij een hoog waterpeil gedijen Dunaliella salina algen goed, waardoor het water een bruinrode tint krijgt. Tijdens droge seizoenen neemt het zoutgehalte echter toe, waardoor de algen worden gedood en archaea en bacteriën kunnen domineren, waardoor het meer opvallend roze kleurt. Zoals microbioloog Lilliam Casillas Martinez aan Smithsonian Magazine uitlegde, zijn deze verschuivingen in microbiële dominantie rechtstreeks verbonden met regenpatronen.
De dynamiek van wilde dieren en ecosystemen
Ondanks het extreme zoutgehalte herbergt Salinas Las Barrancas unieke dieren in het wild. Zoutbestendige vegetatie groeit rond de randen en biedt leefgebied aan vogels zoals felgele kardinalen (Gubernatrix cristata ) en felroze Chileense flamingo’s (Phoenicopterus chilensis ). De opvallende kleuren van de vogels houden rechtstreeks verband met hun dieet, dat kleine schaaldieren bevat die de Dunaliella -algen consumeren. Deze algen bevatten carotenoïden, organische pigmenten die van nature zowel rode als gele tinten produceren. Zonder deze pigmenten zouden de vogels een drastisch andere kleur hebben: kardinalen zouden rood zijn en flamingo’s grijsachtig wit.
Dit voorbeeld laat zien hoe zelfs in ruwe omgevingen het leven zich aanpast en levendige ecosystemen creëert. De roze tint van het meer is niet alleen een esthetisch kenmerk; het is een zichtbaar teken van complexe biologische processen.
Het door de astronaut vastgelegde beeld herinnert aan de verborgen wonderen van de aarde en toont een natuurlijk voorkomend fenomeen dat geologische krachten, biologische activiteit en menselijke vindingrijkheid combineert in één enkel opvallend vergezicht.
