Archeologische opgravingen op een middeleeuwse begraafplaats in Wales leveren belangrijk nieuw bewijsmateriaal op dat erop wijst dat de plek in de beginperiode diende als een religieuze gemeenschap exclusief voor vrouwen. De bevindingen, die de afgelopen vier jaar in de buurt van Fonmon Castle zijn ontdekt, omvatten skeletresten, huishoudelijke artefacten en mogelijke structurele overblijfselen van een klein gebouw.
De ongebruikelijke begraafplaats
Tot nu toe hebben archeologen 58 skeletten opgegraven die dateren uit de 6e of 7e eeuw. Wat deze plek onderscheidt, is dat de overgrote meerderheid van de stoffelijke resten van vrouwen is. De lichamen werden begraven in ondiepe graven die in de kalkstenen bodem waren uitgehouwen, waarbij materiële bezittingen ondanks de ontberingen van hun leven een niveau van rijkdom en luxe suggereerden. Dit roept vragen op over hun sociale status en rol in de vroege middeleeuwen.
Een potentieel heiligdom of kapel
De laatste opgraving onthulde de contouren van wat vermoedelijk een klein gebouw is, mogelijk een heiligdom of kapel. Dr. Andy Seaman van de Universiteit van Cardiff, die de opgraving leidde, legde uit: “We zijn fragmenten van bouwsteen aan het blootleggen… dit zou structureel kunnen zijn. Het is een zeer gewilde locatie om begraven te worden, zoals blijkt uit het feit dat sommige graven meerdere begrafenissen bevatten.”
De clustering van graven rond deze potentiële structuur suggereert dat het een centraal kenmerk van de begraafplaats was, en dat de vrouwen die daar begraven lagen mogelijk de nabijheid ervan zochten. De praktijk van het opnieuw begraven van stoffelijke resten om ruimte te maken duidt op een sterk verlangen naar begrafenis in de buurt van deze heilige plaats.
Artefacten wijzen op het dagelijks leven
Naast de skeletresten heeft de site een reeks artefacten opgeleverd. Deze omvatten een sierlijke koperen broche (mogelijk verguld met goud), een benen speld met ingewikkelde gravures, een kam gemaakt van gewei en prachtige veelkleurige glaskralen. De ontdekking van een steen voor het malen van meel, aardewerk en glas suggereert dat de vrouwen niet alleen hier begraven lagen, maar ook in de buurt van de begraafplaats woonden. Dr. Seaman gelooft dat deze gemeenschap waarschijnlijk afgesloten was, los van de bredere samenleving.
Aanhoudende mysteries
Hoewel het opkomende bewijsmateriaal wijst op een vroege vrouwelijke religieuze gemeenschap, blijven er vragen bestaan. Er is een klein aantal skeletten van mannen en kinderen blootgelegd. Hun relatie met de vrouwen die daar begraven liggen, blijft onbekend. Verontrustend genoeg werden twee vrouwen teruggevonden in een greppel, met hun handen en voeten vastgebonden, wat duidde op geweld of straf.
De bevindingen op deze site hervormen ons begrip van vroegmiddeleeuwse religieuze praktijken en genderrollen in Wales. Hoewel meer onderzoek nodig is, wijst het bewijsmateriaal op een doelbewuste, geïsoleerde gemeenschap van vrouwen met toegang tot rijkdom en status.
