Een onderzoeksbedrijf, Nectome, pioniert met een nieuwe methode voor het behoud van de hersenen van zoogdieren onmiddellijk na de dood, met als doel de geesten in de toekomst te reconstrueren. De techniek omzeilt de snelle achteruitgang die binnen enkele minuten na een hartstilstand begint, een kritieke periode waarin enzymen neurale structuren afbreken. De aanpak van het team omvat een door een arts geassisteerde dood, waardoor onmiddellijke interventie mogelijk is om hersenweefsel te fixeren met behulp van aldehydechemicaliën en cryoprotectanten, waardoor de cellulaire activiteit op zijn plaats wordt gehouden voordat zich tijdens het afkoelen ijskristallen kunnen vormen.
De wetenschap achter conservering
Het protocol, getest op varkens vanwege hun anatomische gelijkenis met mensen, richt zich op snelheid en chemische interventie. Binnen een minuut na een hartstilstand brengt een canule bewaarvloeistoffen in de hersenen, waardoor moleculaire bruggen tussen cellen ontstaan. De hersenen worden vervolgens afgekoeld tot -32° C, waardoor een glasachtige toestand ontstaat die de structuur voor onbepaalde tijd behoudt. Microscopie bevestigt een uitstekende conservering wanneer de vertraging tussen dood en perfusie minder dan 14 minuten bedraagt, waarbij neuronen, synapsen en moleculaire structuren behouden blijven.
Het uiteindelijke doel is het in kaart brengen van het connectoom van de hersenen – het complete neurale netwerk – waarvan wordt aangenomen dat het de sleutel bevat tot gedachten, gevoelens en percepties. Hoewel wetenschappers in zeven jaar tijd slechts een klein deel van het muizenbrein in kaart hebben gebracht, gelooft Nectome dat deze methode alle informatie kan verzamelen die nodig is voor toekomstige reconstructie.
Ethische en filosofische implicaties
Hoewel de huidige technologie bewaarde organen niet tot leven kan wekken, daagt het werk de traditionele definities van de dood uit. Het vermogen om de gedetailleerde moleculaire samenstelling van hersenen te behouden, zelfs nadat de bloedcirculatie stopt, onderstreept de dubbelzinnigheid tussen leven en dood. Het bedrijf is van plan terminaal zieke mensen uit te nodigen naar Oregon, waar ze de procedure kunnen ondergaan met juridische medische hulp.
Onzekere opwekking
Deskundigen blijven sceptisch over echte ‘reanimatie’. Bij het conserveringsproces worden giftige chemicaliën gebruikt, waardoor de structurele integriteit wordt gewaarborgd, maar niet de biologische levensvatbaarheid. Zelfs als een perfect connectoom wordt gereconstrueerd, garandeert dit mogelijk niet de voortzetting van het bewustzijn zoals wij het begrijpen. Het werk roept nog steeds diepgaande vragen op over wat het betekent om te sterven, en hoe ver we de grenzen van behoud kunnen verleggen.
Dit onderzoek onderstreept dat de grens tussen leven en dood niet zo duidelijk is als eerder werd aangenomen, waardoor de wetenschap naar een toekomst wordt geduwd waarin het behoud van de fundamentele essentie van een persoon mogelijk is, zelfs buiten het biologische functioneren.
