Op 30 november brak er een aanzienlijke zonnevlam uit de zon, die een tijdelijke radio-uitval veroorzaakte in heel Australië en delen van Zuidoost-Azië. De uitbarsting, geclassificeerd als X1.9 – de sterkste categorie – bereikte zijn hoogtepunt om 09.49 uur EST en was afkomstig uit een nieuw zichtbaar zonnevlekkengebied, AR429.
De onmiddellijke impact was de verstoring van hoogfrequente radiocommunicatie, van cruciaal belang voor de luchtvaart, de maritieme sector en de hulpdiensten. Terwijl de uitbarsting zelf snel afnam, werd een daarmee samenhangende coronale massa-ejectie (CME) – een enorme uitbarsting van zonneplasma – waargenomen, hoewel de huidige modellen aangeven dat deze niet rechtstreeks op de aarde is gericht.
De meest zorgwekkende ontwikkeling is echter de opkomst van een enorme en complexe zonnevlekkencluster, AR4294. Dit gebied is zo groot en magnetisch onstabiel dat het door de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) in drie afzonderlijke genummerde groepen is opgesplitst. AR4294 is de afgelopen maand al verantwoordelijk voor meerdere X-klasse uitbarstingen, en blijft groeien terwijl hij richting de aarde draait.
NOAA-voorspellers voorspellen een grote kans op verdere uitbarstingen van de M-klasse (matige sterkte) en een gematigde kans op extra uitbarstingen van de X-klasse in de komende dagen (1-3 december). Hoewel er momenteel geen directe CME-dreiging bestaat, zou de toenemende activiteit van AR4294 deze voorspelling snel kunnen veranderen.
Naast directe uitbarstingen wordt verwacht dat een coronale gatenstroom rond 3 december kleine geomagnetische verstoringen (G1-niveau) zal veroorzaken, wat mogelijk lichte verstoringen van satellietactiviteiten en elektriciteitsnetwerken zal veroorzaken.
De activiteit van de zon is cyclisch, maar de omvang en complexiteit van AR4294 suggereren dat er de komende weken waarschijnlijk een periode van verhoogde zonnevlammen zal plaatsvinden, wat voortdurende monitoring door ruimteweeragentschappen vereist.
