De stille uitdaging van de medische beroepsgroep – hoe om te gaan met de afnemende vaardigheden van ervaren chirurgen – wordt steeds zichtbaarder. Een recent geval in een ziekenhuis in het Zuiden illustreert een groeiende trend: zelfs hoogopgeleide artsen kunnen cognitieve beperkingen ervaren die hun vermogen om complexe operaties uit te voeren in gevaar brengen.
De casus: aarzeling in de operatiekamer
Een 78-jarige chirurgisch oncoloog hief alarmsignalen op bij zijn collega’s. Zijn optreden in de OK toonde aarzeling en een afhankelijkheid van assistenten voor begeleiding, wat de chef chirurgie ertoe aanzette een formele evaluatie te eisen voordat hij zijn praktijkgegevens hernieuwde. Dit is geen geïsoleerd incident.
Het programma voor verouderende chirurgen van het Sinai-ziekenhuis
Sinds 2015 voert het Sinai Hospital in Baltimore een programma uit om chirurgen ouder dan 75 te screenen. Het programma omvat een rigoureuze tweedaagse fysieke en cognitieve beoordeling. Ongeveer 30 chirurgen in het hele land hebben deze tests ondergaan. De zaak in kwestie was niet zelf verwezen; de dokter werd gedwongen mee te doen.
Milde cognitieve stoornissen en loopbaanaanpassingen
Uit de evaluatie kwam een milde cognitieve stoornis naar voren – een aandoening die niet altijd tot dementie leidt, maar toch complexe chirurgische vaardigheden kan aantasten. De neuropsycholoog concludeerde dat de problemen van de chirurg waarschijnlijk van invloed zouden zijn op zijn vermogen om procedures met hoge inzet uit te voeren. Het ziekenhuis dwong pensionering echter niet af. In plaats daarvan werd de chirurg uit de OK verwijderd. maar hij mocht doorgaan met het zien van patiënten in een kliniekomgeving, waarbij hij gebruik maakte van zijn tientallen jaren aan opgebouwde kennis.
Deze aanpak weerspiegelt een groeiende erkenning dat ervaring waardevol blijft, zelfs als cognitieve vaardigheden afnemen. De vraag is niet langer of artsen ouder zullen worden, maar hoe de veiligheid van de patiënt kan worden gewaarborgd met respect voor de bijdragen van doorgewinterde professionals. Deze zaak herinnert ons eraan dat het medische systeem zich moet aanpassen aan de realiteit van een vergrijzende beroepsbevolking en aan de behoefte aan proactieve evaluatie en doordachte transitieplannen.
