De Engelse landbouwsector wordt geconfronteerd met een diepere crisis, waarbij producenten hun “verbijstering en angst** uiten over hun toekomstige levensvatbaarheid. Een onafhankelijk onderzoek, geleid door barones Minette Batters, benadrukt de dringende behoefte aan een alomvattende herziening om de winstgevendheid van landbouwbedrijven te garanderen – een situatie die gecompliceerd wordt door stijgende kosten, extreem weer en controversieel overheidsbeleid.
Het kernprobleem: eroderende marges en beleidsonzekerheid
Uit het onderzoek blijkt dat de landbouwinkomens ernstig onder druk staan. De kosten zullen in 2026 naar verwachting 30% hoger zijn dan in 2020, terwijl de Engelse landbouwbegroting sinds 2007 stagneert. Deze druk doet zich voor terwijl van boeren wordt gevraagd om de naleving van de milieuwetgeving te verbeteren, zonder adequate financiering. De meest directe zorg, die door bijna elke ondervraagde boer wordt gedeeld, is de aanstaande successierechten van 20% op landgoederen van meer dan £ 1 miljoen, die in april 2026 van kracht zullen worden.
Dit gaat niet alleen om geld: de belasting zou veel familieboerderijen kunnen dwingen te sluiten, wat het landschap van de Britse landbouw fundamenteel zou veranderen. Het verlies van generatieboerderijen is niet alleen een economisch probleem; het is een culturele kwestie.
Reactie van de regering: partnerschap, geen aalmoezen
Milieusecretaris Emma Reynolds beloofde een nauwere samenwerking tussen de overheid en de landbouwsector. Er zal een nieuwe “landbouw- en voedselpartnerschapsraad” worden opgericht om de groei en investeringen te stimuleren. De aanpak wordt expliciet geformuleerd als het in staat stellen van boeren om te gedijen via marktmechanismen, en niet via directe subsidies. Reynolds benadrukte dat een bloeiende landbouwsector het hele land ten goede komt, waardoor voedselzekerheid, economische stabiliteit en milieubeheer worden gewaarborgd.
De herziening roept echter op tot een ‘nieuwe deal’ die de werkelijke kosten van duurzame voedselproductie erkent. Boeren zijn niet op zoek naar aalmoezen, zei Batters; ze willen een eerlijk rendement voor hun arbeid en investeringen.
Belangrijkste eisen van marktleiders
De National Farmers’ Union (NFU) en de Country Land and Business Association (CLBA) hebben de noodzaak van onmiddellijke actie herhaald. Topprioriteiten zijn onder meer:
- Eerlijkheid in de toeleveringsketen: Ervoor zorgen dat producenten een redelijk deel van de winst ontvangen.
- Hervorming van de planning: Stroomlijnen van goedkeuringen voor essentiële landbouwinfrastructuur (reservoirs, polytunnels).
- Duidelijkheid van de incentives voor duurzame landbouw: Het oplossen van de onzekerheid rond landbouwbetalingen na de Brexit.
- Herzieningen van successierechten: Het aanpakken van de verlammende financiële last voor familieboerderijen.
De CLBA waarschuwt dat de successierechten voor veel bedrijven de jaarlijkse winst kunnen overstijgen, waardoor voortzetting van de bedrijfsvoering onhoudbaar wordt.
Wat dit betekent: een systeem dat onder druk staat
Het rapport is een duidelijke waarschuwing dat de Britse landbouw zich op een omslagpunt bevindt. De samenloop van economische druk, veranderingen in de regelgeving en uitdagingen op milieugebied creëert een onhoudbare omgeving voor producenten. Zonder beslissende actie riskeert de sector een onomkeerbare achteruitgang, waardoor de voedselzekerheid, de plattelandseconomieën en de levensvatbaarheid van het platteland op de lange termijn in gevaar komen.
De reactie van de regering is een stap in de goede richting, maar het succes ervan hangt af van concrete actie en een echt partnerschap met de industrie. De toekomst van de Britse landbouw hangt ervan af.
