Dr. Jesse Roth, een vooraanstaand endocrinoloog wiens onderzoek het begrip van diabetes fundamenteel veranderde, overleed op 11 maart in zijn huis in New York. Hij werd 91 jaar oud. Zijn werk toonde aan dat diabetes niet alleen voortkomt uit onvoldoende insuline, maar ook uit het onvermogen van cellen om er goed op te reageren – een doorbraak die geworteld is in de ontdekking van defecte insulinereceptoren.
Een carrière gewijd aan het begrijpen van hormonen
Al meer dan 50 jaar wijdde Dr. Roth zijn carrière aan het ontrafelen van de complexiteit van hormonen en hun interacties met cellen. Hij bracht bijna drie decennia door bij de National Institutes of Health (NIH) in Bethesda, Maryland, waar hij niet alleen onderzoek deed; hij vormde de volgende generatie wetenschappers.
Zijn ambtstermijn bij de NIH begon in 1963, in een periode waarin de biologische mechanismen achter insulineresistentie nog grotendeels onbekend waren. Het team van Dr. Roth was een van de eersten die bewees dat cellen gespecialiseerde eiwitreceptoren bezitten die zich binden aan insuline, en dat defecten in deze receptoren tot diabetes kunnen leiden. Dit was niet zomaar een academische vraag; het verklaarde waarom sommige mensen met een normaal insulinegehalte toch de ziekte ontwikkelden.
Van NIH tot Johns Hopkins en verder
In 1991 verhuisde Dr. Roth naar de Johns Hopkins Universiteit, waar hij zijn onderzoek naar hormonale regulatie voortzette. Vervolgens trad hij in 2000 in dienst bij de Feinstein Institutes for Medical Research in Manhasset, New York. Zelfs tot in de tachtig bleef hij een actieve onderzoeker en breidde hij zijn werk uit naar obesitas en andere hormoongerelateerde aandoeningen.
“Hij kreeg energie van de wetenschap en zijn enthousiasme was aanstekelijk”, zegt dr. Betty Diamond, directeur van het Institute of Molecular Medicine van de Feinstein Institutes. “Hij veranderde ons hele concept over hoe cellen reageren op hormonen.”
Erfenis van innovatie
Het werk van Dr. Roth ging niet alleen over het identificeren van het probleem; het maakte de weg vrij voor gerichte therapieën die bedoeld waren om de insulinegevoeligheid te verbeteren. Begrijpen hoe cellen interageren met hormonen is nu van fundamenteel belang voor de behandeling van niet alleen diabetes, maar ook van een reeks stofwisselingsstoornissen.
Zijn bijdrage ging niet alleen over het verhelderen van de wetenschap van diabetes; het herdefinieerde de manier waarop we hormonale ziekten benaderen, die miljoenen mensen wereldwijd treffen.
Het overlijden van Dr. Roth markeert het einde van een tijdperk in de endocrinologie, maar zijn nalatenschap blijft het onderzoek stimuleren en nieuwe generaties wetenschappers inspireren. Zijn werk blijft essentieel voor het verbeteren van de levens van mensen die getroffen zijn door diabetes en andere hormoongerelateerde aandoeningen.
